Goh Lee Kwang - PatienceChild (2021)

Zowaar de tijdsduur van een dubbelaar. Ook hoesontwerp is een stijlbreuk. En muzikaal?

Nog steeds kut: PatienceChild | Goh Lee Kwang - becomingshadow.bandcamp.com

Wel goed om op te merken dat Goh Lee zelf ook opmerkt dat zijn muziek slachtoffers maakt. Zo is op zijn bandcamp bij iedere release het volgende te lezen "Music with a little more patients, listen with curiosity.". Luister voorzichtig (of met nieuwsgierigheid).

Patients zijn patiënten, is het inmiddels zo erg met de man?

Nee, maar met z'n luisteraars gaat het inmiddels niet zo goed meer. Vraag maar aan Jazper.

Probeer je me nou als patiënt af te schilderen?

Overigens. Deze PatienceChild klinkt beslist behoorlijk anders dan veel van zijn andere werk. Percussieklanken.

Curiosity zou ik toch vooral willen vertalen met nieuwsgierigheid. 'Caution' is het betere Engelse woord voor het soort nieuwsgierigheid dat gepaard gaat met terughoudend- of voorzichtigheid.

Maar met die 'patients' heb je wel een punt natuurlijk...

Lijkt me wel tof om een keer een kwis te doen met de Goh Lee Kwang aanhangers onder ons. Geluidsfragmenten laten horen en dan het album raden. Idee?

De marathon wandelen met landschildpadden knispert nog meer in mijn verbeelding.

Muzikaal gezien raakt Goh me hier wel kwijt, echt boeien doet hij al niet meer sinds het meesterwerk 'Stripper'.