Paul Weller with Jules Buckley & the BBC Symphony Orchestra - An Orchestrated Songbook (2021)

Op mijn werk de eerste keer aan het beluisteren , het blijft toch vreemd dat de cd eerder te beluisteren is op Spoty dan dat de cd te koop is ( tenminste mijn cd winkeltje belt niet dat ie binnen is gekomen) . Wat mij opvalt dat ik toch meer geïnteresseerd ben in de nieuwe nummers van de laatste twee cd's dan de zoveelste keer Wild Wood.

Ik heb zwak voor verschillende artiesten. Young, Dylan, Springsteen en Prince en Mike Scott. Ook Weller reken ik tot deze categorie. Binnen hetgeen wat de platenmaatschappij verwacht toch nog enigszins je eigen shit doen. Weller is er zo een. Lang niet alles wat hij aanraakt is goud, maar hij heeft wel een visie die hij laat gelden en dat waardeer ik. Ook deze plaat zal niet bij massa verkocht zijn, maar ik vind de invalshoek wel weer fris en verrassend . Weller is een prima liedjessmid die continue zijn aanhang opzet verkeerde been weet te zetten door net even dat randje er aan te geven wat men niet verwacht. Maartje. Dat exceptioneel, nee , maarhet maakt hem zeker niet voorspelbaar. Een vrije geest , met de een gouden pen, beklijvende meodieen en back catalogue waar menigeen trots op zou kunnen zijn. Ik hou ervan dus 5 sterren.