Quicksand - Distant Populations (2021)
mijn stem
18 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Epitaph
-
Inversion (2:38)
-
Lightning Field (2:23)
-
Colossus (3:18)
-
Brushed (3:35)
-
Katakana (2:35)
-
Missile Command (3:24)
-
Phase 90 (3:34)
-
The Philosopher (3:28)
-
Compacted Reality (1:10)
-
Emdr (2:59)
-
Rodan (3:23)
0
geplaatst: 20 augustus 2021, 19:36 uur
Een heel ander album dan de vorige albums.
Elementen van pop, prog. en grunge verdringen hier metal en hardcore. Een zeer gewaagde sprong, die veel fans van het eerste uur willicht moeilijk kunnen waarderen. Ik wel.
Ik vind dit een bijzonder, gevarieërd en geslaagd album, Begin met 4*, met groei potenties.
Elementen van pop, prog. en grunge verdringen hier metal en hardcore. Een zeer gewaagde sprong, die veel fans van het eerste uur willicht moeilijk kunnen waarderen. Ik wel.
Ik vind dit een bijzonder, gevarieërd en geslaagd album, Begin met 4*, met groei potenties.
0
geplaatst: 4 april, 10:39 uur
Quicksand is en blijft een interessant collectief.
De eerste twee platen van de heren stonden vol van hardcore en alternatieve rock invloeden. Bij vlagen ruw maar ook gevarieerd.
In 2017 maakten de heren na 22 jaar een comeback. Het was een terugkeer die bij velen onopgemerkt voorbij is gegaan.
Dat is niet onlogisch, Quicksand kon destijds bogen op twee prima platen, een grote act is de band echter nooit geweest.
Zanger/gitarist Schreifels - ooit roerganger van Gorilla Biscuits en Youth of Today - staart zich niet blind op het verleden.
Wie een portie onvervalste New York hardcore verwacht, zal enigszins bedrogen uitkomen.
Schreifels kijkt verder dan zijn neus lang is en is niet vies van hedendaagse invloeden, denk bijvoorbeeld aan haast ambient achtige passages, ingetogen zanglijnen, of songs die haast melodramatisch - denk aan Brushed - melodramatisch aanvoelen.
Distant Populations is geen plaat die je per definitie in je bezit moet hebben, de band hinkt voor mijn gevoel teveel op twee gedachten, hoe boor ik een nu publiek aan zonder mijn oude achterban tekort te doen.
Hulde voor de insteek van Schreifels om geen Slip 2.0 uit te brengen en zich bewust te willen ontwikkelen op muzikaal gebied, de nieuwe generatie rockliefhebbers zullen zich hier geen buil aan vallen.
Kortom, een plaat met potentie en verrassende invalshoeken, maar ook een album waarbij de oude elementen zich niet altijd goed voegen bij de moderne invloeden.
De eerste twee platen van de heren stonden vol van hardcore en alternatieve rock invloeden. Bij vlagen ruw maar ook gevarieerd.
In 2017 maakten de heren na 22 jaar een comeback. Het was een terugkeer die bij velen onopgemerkt voorbij is gegaan.
Dat is niet onlogisch, Quicksand kon destijds bogen op twee prima platen, een grote act is de band echter nooit geweest.
Zanger/gitarist Schreifels - ooit roerganger van Gorilla Biscuits en Youth of Today - staart zich niet blind op het verleden.
Wie een portie onvervalste New York hardcore verwacht, zal enigszins bedrogen uitkomen.
Schreifels kijkt verder dan zijn neus lang is en is niet vies van hedendaagse invloeden, denk bijvoorbeeld aan haast ambient achtige passages, ingetogen zanglijnen, of songs die haast melodramatisch - denk aan Brushed - melodramatisch aanvoelen.
Distant Populations is geen plaat die je per definitie in je bezit moet hebben, de band hinkt voor mijn gevoel teveel op twee gedachten, hoe boor ik een nu publiek aan zonder mijn oude achterban tekort te doen.
Hulde voor de insteek van Schreifels om geen Slip 2.0 uit te brengen en zich bewust te willen ontwikkelen op muzikaal gebied, de nieuwe generatie rockliefhebbers zullen zich hier geen buil aan vallen.
Kortom, een plaat met potentie en verrassende invalshoeken, maar ook een album waarbij de oude elementen zich niet altijd goed voegen bij de moderne invloeden.
0
geplaatst: 13 augustus, 09:29 uur
De laatste van de heren; Bring On the Physics is een alleraardigste plaat en staat al dagen op repeat.
Dan is het tijd om voorganger Distant Populations weer eens kritisch de revue te laten passeren.
In mijn voorgaande post was ik redelijk positief maar waren er in mijn ogen ook wel een aantal kanttekeningen.
Inmiddels ben ik nog wat optimistischer gestemd over dit schijfje. De dwingende ritmes dwingen respect af, de zanglijnen van Schreiffels zijn to the point en de heren weten op een fraaie manier mix van metal, alternatieve rock en (summiere) hardcore invloeden tot een spannende cocktail te maken.
Toegegeven, de productie had wellicht wat zakelijker afgedaan kunnen worden, maar dat neemt niet weg dat ook Distant Populations een prima schijf is.
Of het nu het stemmige Brushed is, het stuwende Missile Command of het 'nineties' gevoel van Colossus, in ruim een half uur trekt er een heerlijk gevarieerd schijfje aan je voorbij.
De comeback sinds Interiors levert een spannende en afwisselende muzikale ontwikkeling op.
Quicksand verdient een groter publiek.
Dan is het tijd om voorganger Distant Populations weer eens kritisch de revue te laten passeren.
In mijn voorgaande post was ik redelijk positief maar waren er in mijn ogen ook wel een aantal kanttekeningen.
Inmiddels ben ik nog wat optimistischer gestemd over dit schijfje. De dwingende ritmes dwingen respect af, de zanglijnen van Schreiffels zijn to the point en de heren weten op een fraaie manier mix van metal, alternatieve rock en (summiere) hardcore invloeden tot een spannende cocktail te maken.
Toegegeven, de productie had wellicht wat zakelijker afgedaan kunnen worden, maar dat neemt niet weg dat ook Distant Populations een prima schijf is.
Of het nu het stemmige Brushed is, het stuwende Missile Command of het 'nineties' gevoel van Colossus, in ruim een half uur trekt er een heerlijk gevarieerd schijfje aan je voorbij.
De comeback sinds Interiors levert een spannende en afwisselende muzikale ontwikkeling op.
Quicksand verdient een groter publiek.
* denotes required fields.
* denotes required fields.