Quicksand - Distant Populations (2021)
mijn stem
18 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Epitaph
-
Inversion (2:38)
-
Lightning Field (2:23)
-
Colossus (3:18)
-
Brushed (3:35)
-
Katakana (2:35)
-
Missile Command (3:24)
-
Phase 90 (3:34)
-
The Philosopher (3:28)
-
Compacted Reality (1:10)
-
Emdr (2:59)
-
Rodan (3:23)
0
geplaatst: 20 augustus 2021, 19:36 uur
Een heel ander album dan de vorige albums.
Elementen van pop, prog. en grunge verdringen hier metal en hardcore. Een zeer gewaagde sprong, die veel fans van het eerste uur willicht moeilijk kunnen waarderen. Ik wel.
Ik vind dit een bijzonder, gevarieërd en geslaagd album, Begin met 4*, met groei potenties.
Elementen van pop, prog. en grunge verdringen hier metal en hardcore. Een zeer gewaagde sprong, die veel fans van het eerste uur willicht moeilijk kunnen waarderen. Ik wel.
Ik vind dit een bijzonder, gevarieërd en geslaagd album, Begin met 4*, met groei potenties.
0
geplaatst: 4 april, 10:39 uur
Quicksand is en blijft een interessant collectief.
De eerste twee platen van de heren stonden vol van hardcore en alternatieve rock invloeden. Bij vlagen ruw maar ook gevarieerd.
In 2017 maakten de heren na 22 jaar een comeback. Het was een terugkeer die bij velen onopgemerkt voorbij is gegaan.
Dat is niet onlogisch, Quicksand kon destijds bogen op twee prima platen, een grote act is de band echter nooit geweest.
Zanger/gitarist Schreifels - ooit roerganger van Gorilla Biscuits en Youth of Today - staart zich niet blind op het verleden.
Wie een portie onvervalste New York hardcore verwacht, zal enigszins bedrogen uitkomen.
Schreifels kijkt verder dan zijn neus lang is en is niet vies van hedendaagse invloeden, denk bijvoorbeeld aan haast ambient achtige passages, ingetogen zanglijnen, of songs die haast melodramatisch - denk aan Brushed - melodramatisch aanvoelen.
Distant Populations is geen plaat die je per definitie in je bezit moet hebben, de band hinkt voor mijn gevoel teveel op twee gedachten, hoe boor ik een nu publiek aan zonder mijn oude achterban tekort te doen.
Hulde voor de insteek van Schreifels om geen Slip 2.0 uit te brengen en zich bewust te willen ontwikkelen op muzikaal gebied, de nieuwe generatie rockliefhebbers zullen zich hier geen buil aan vallen.
Kortom, een plaat met potentie en verrassende invalshoeken, maar ook een album waarbij de oude elementen zich niet altijd goed voegen bij de moderne invloeden.
De eerste twee platen van de heren stonden vol van hardcore en alternatieve rock invloeden. Bij vlagen ruw maar ook gevarieerd.
In 2017 maakten de heren na 22 jaar een comeback. Het was een terugkeer die bij velen onopgemerkt voorbij is gegaan.
Dat is niet onlogisch, Quicksand kon destijds bogen op twee prima platen, een grote act is de band echter nooit geweest.
Zanger/gitarist Schreifels - ooit roerganger van Gorilla Biscuits en Youth of Today - staart zich niet blind op het verleden.
Wie een portie onvervalste New York hardcore verwacht, zal enigszins bedrogen uitkomen.
Schreifels kijkt verder dan zijn neus lang is en is niet vies van hedendaagse invloeden, denk bijvoorbeeld aan haast ambient achtige passages, ingetogen zanglijnen, of songs die haast melodramatisch - denk aan Brushed - melodramatisch aanvoelen.
Distant Populations is geen plaat die je per definitie in je bezit moet hebben, de band hinkt voor mijn gevoel teveel op twee gedachten, hoe boor ik een nu publiek aan zonder mijn oude achterban tekort te doen.
Hulde voor de insteek van Schreifels om geen Slip 2.0 uit te brengen en zich bewust te willen ontwikkelen op muzikaal gebied, de nieuwe generatie rockliefhebbers zullen zich hier geen buil aan vallen.
Kortom, een plaat met potentie en verrassende invalshoeken, maar ook een album waarbij de oude elementen zich niet altijd goed voegen bij de moderne invloeden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.