Paul Dutton - Parallel Spark (2021)

Beroepsmatig is Paul Dutton dagelijks verbonden aan zijn grootste hobby. Als muziekleraar is hij actief op de Lake House Music Academy te New Jersey, grenzende aan het door Bruce Springsteen zo bejubelde Asbury Park. In het verleden heeft hij in de omgeving van Oakland als sessiemuzikant al de nodige ervaring opgebouwd bij singer-songwriter Joshua Barnhart en het alternatieve country gezelschap Strange Pilgrim. Op Parallel Spark zet hij voor de eerste keer zichzelf op de voorgrond.

De verbondenheid en passie voor muziek deelt Paul Dutton met zijn broer Michael Dutton, die als zingende gitarist de drijvende kracht achter het luchtige vrolijk rockende Spirit Fox is. Paul Dutton is precies het tegenovergestelde. Een echte zwaarmoedige dromerige gitarist die vanuit de zijlijn toekijkt, inspringt en op het juiste moment scoort. Gepassioneerd met een liefde voor jaren tachtig sprookjesachtige postpunk psychedelica, stevige hardrock uit de seventies en de deprimerende grunge sound die in het laatste decennia van de vorige eeuw de wereld zo grijs kleurde. Na een aantal veelbelovende singles wordt er in de amateur thuisstudio van zijn trouwe familielid de laatste hand gelegd aan debuutplaat Parallel Spark. De opnames klinken hier wat schel en blikkerig, productioneel valt er zeker nog de nodige winst te behalen.

Collective verschijnt al in de herfst van 2019 op single. Hier is Trapper Shannon nog zijn muzikale partner, die zijn doorhakkende metal gitaarspel ook uitleent op Long Lasting. Een in alle rust opbouwende track waar bloedverwant Michael Dutton verantwoordelijk is voor de leadzang en Martin Ewens zorgt voor de stuwende baslijnen. Vreemd genoeg wordt er bij Collective niet vermeld wie daar de tweede stem verzorgd, terwijl dit meerstemmige nummer weldegelijk een duet is. Bescheidenheid, of onvoorwaardelijke broederliefde? Het avondschemerige in mystiek verborgen Wall Of Light komt precies een jaar later op single uit. Gitarist Brett Hammond wordt daar als hoofdvocalist naar voren geschoven waardoor de vergelijking met Alice In Chains niet ver te zoeken is. Man, wat evenaart hij verbaal ook op Bitter Hellish Truth die aangename mix van verslavende verhaallijnen en verbitterende ernst.

Door de orgelpartijen in Pantheon wordt terecht de link naar de jaren zeventig gelegd, gooi daar nog de nodige solerende gitaarakkoorden overheen en het is klaar. Jammer dat Paul Dutton hiervoor net te zachtaardig klinkt om zijn vocalen het in te laten kleuren, maar dat nemen we voor lief. Het door percussie opgezweepte Twelve Years kan deze zwakte ook niet camoufleren. Het hemelse samen met Brett Hammond gezongen titelstuk Parallel Spark pakt uit met stevige drumslagen. De warmte komt daar vooral van de sfeervolle new wave keyboardtoetsen en het akoestische gitaarspel. Paul Dutton overstijgt zichzelf door nog meer die hogere regionen op te zoeken in het boven de aarde zwevende symfonische Lover’s Dream. Met wat hulp van een gevorderde producer en een duidelijke taakverdeling onder de overige muzikanten kan Paul Dutton zich ontwikkelen tot een grote naam in het clubcircuit.

Paul Dutton – Parallel Spark | Rock | Written in Music - writteninmusic.com