meneer schreef:
Alhoewel het midden zomer hoort te zijn lijkt de herfst zijn eerste schreden op mijn Walcheren genomen te hebben. Normaal draai ik deze dagen dan albums van Plant & Krauss, Mark Hollis, Taylor Swift, Joni Mitchell en andere bijbehorende lange buiten zit avonden muziek. Maar op de één of andere manier lijkt de zomer mijn land dit jaar niet aan te doen.
Regen, wind, wolken. Max Richter hoort daarbij dus vanochtend eens dit album opgezet. Ik heb altijd bij Richter dat ik bepaalde stukken goed vind en bepaalde andere stukken niet. En die zitten dan wel samengeperst op 1 album. Ik kan ook niks even met het intro nummer. Te zenuwachtig. Het daarna komende On the Nature of Daylight komt mij zo bekend voor dat ik niet kan geloven dat dit in 2021 is uitgebracht. Even controleren. Klopt. Is van 2010. Nog even verder verdiepen en ik kom erachter dat het een album is met heruitgebracht werk van oudere composities.
Is het nummer Exiles dan zelf nieuw ? Daar kom ik niet echt achter. Maar het gaat om het thema Vluchtelingen wat altijd actueel is. Wat behoort bij de menselijke queeste van het bestaan. Maar ik hoor alleen de muziek van het album Exile en dat is gewoon een herhaling van zetten van Richter. Herkenbaar. Mooi. Eerder gehoord.
Ik kijk nog eens naar buiten. Waar blijft die zomer nou ? Waar blijft de vrolijkheid van die mooie zon in de blauwe lucht ? Waar is die muziek die ik dan zo graag hoor ?
Ik zet dit album van Richter weer af. Ik wil nog geen herfst. Geen wolken, geen wind, geen regen.
Ik proef verveling en onvrede en Richter en Walcheren is dat wel een goede combi? Walcheren lijkt me meer iets voor zang, gitaar. Muziek bij gebakken vis.