menu

Can - Unlimited Edition (1976)

mijn stem
3,61 (23)
23 stemmen

West-Duitsland
Rock / Avant-Garde
Label: Grey Area

  1. Gomorrha (5:46)
  2. Doko E. (2:28)
  3. LH 702 (Nairobi / München) (2:13)
  4. I'm Too Leise (5:11)
  5. Musette (2:14)
  6. Blue Bag (Inside Paper) (1:18)
  7. Ethnological Forgery Series No.27 (1:48)
  8. TV Spot (3:02)
  9. Ethnological Forgery Series No.7 (1:06)
  10. The Empress and the Ukraine King (4:41)
  11. Ethnological Forgery Series No.10 (2:02)
  12. Mother Upduff (4:29)
  13. Ethnological Forgery Series No.36 (2:05)
  14. Cutaway (17:11)
  15. Connection (3:01)
  16. Fall of Another Year (3:24)
  17. Ethnological Forgery Series No.8 (1:37)
  18. Transcendental Express (4:39)
  19. Ibis (9:19)
totale tijdsduur: 1:17:34
zoeken in:
avatar van MartinoBasso
Wat voor album is dit? Live? B-kantjes, ... ?

avatar van herman
Zoiets inderdaad. Van Wikipedia:

Unlimited Edition is a compilation album by the band Can. Released in 1976 as a double album, it was an expanded version of the 1974 LP Limited Edition, which as the name suggests was a limited release of 15,000 copies (tracks 14-19 were added). The album collects unreleased music from throughout the band's history from 1968 until 1976, and both the band's major singers (Damo Suzuki and Malcolm Mooney) are featured.

5,0
Dit was mijn eerste kennismaking met Can. Deze eerder niet uitgebrachte nummers zijn van dezelfde klasse als het voordien uitgebrachte materiaal. Aanrader en een prima vertrekpunt om kennis te nemen van deze unieke band.

avatar van fatima
3,5
Vijf goede Can-songs (1, 4, 10, 16, 19) en een heleboel probeersels. Veel fragmenten zijn later in andere songs terecht gekomen (Ibis is bijvoorbeeld een soort oerversie van Dizzy Dizzy). Al met al eerder interessant dan mind blowing; het geeft een aardige kijk op waar de heren destijds mee bezig waren.

avatar van Chronos85
Een nummer als Fall of Another Year moet Radiohead hebben geïnspireerd, bijzonder nummer!

avatar van BeatHoven
2,0
Interessantdoenerij kan al gauw overslaan in nietsdoenerij, om er maar meteen twee neologismen tegenaan te gooien.
Want Can vervalt met veel nummers op Unlimited Edition al te vaak in improvisaties en probeersels die nergens toe leiden. Het begon nochtans veelbelovend met "Gomorrha", dat een creepy sfeer creëerde. "Doko E" en voor een deel de daaropvolgende tracks deden nog denken aan de vroege Amon Düül, die in hun commune musiceerden met iets te veel paddenstoelen op. De "Ethnological Forgery Series" zijn zware dieptepunten. De duur van "Cutaway" is misleidend: verwacht je niet aan een hoogstaand progressief rocknummer. "Transcendental Express" houdt nog even de aandacht erbij. Het is tevens interessant om goed naar de tekst van "Mother Upduff" te luisteren.
Dan liever de 'gestructureerde' chaos van een echt album zoals Tago Mago.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:45 uur

geplaatst: vandaag om 22:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.