MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

GA-20 - Does Hound Dog Taylor (2021)

Alternatieve titel: Try It​.​.​.​You Might Like It!

mijn stem
3,96 (12)
12 stemmen

Verenigde Staten
Blues
Label: Colemine

  1. She's Gone (4:07)
  2. Let's Get Funky (4:43)
  3. Sitting at Home Alone (4:35)
  4. Phillips Goes Bananas (2:49)
  5. It's Alright (3:50)
  6. Give Me Back My Wig (3:35)
  7. It Hurts Me Too (2:46)
  8. See Me in the Evening (4:59)
  9. Sadie (5:20)
  10. Hawaiian Boogie (2:15)
totale tijdsduur: 38:59
zoeken in:
avatar van Lura
4,0
De hoesfoto toont een hand van de in Mississippi geboren blueslegende Theodore Roosevelt Taylor. Bekend geworden vooral in Chicago en omgeving als Hound Dog Taylor. Door de foto borrelde een grappige herinnering naar boven. Begin jaren zestig leerde ik tellen. Een goede collega van mijn vader, Chris Brugman, had net als Taylor zes vingers aan iedere hand. Hij telde mij voor op zijn hand en kwam tot zes, wat ik toen ook probeerde ik kwam maar steeds tot vijf. Overigens een bijzonder grappige man, die Brugman, die het gezegde “praten als Brugman” alle eer aan deed. Zes vingers aan een hand wijst trouwens op inteelt, iets wat in het zuiden van de Verenigde Staten begin van de vorige eeuw nog geregeld voorkwam. Begin jaren zeventig verschenen er drie geweldige albums van Taylor, Hound Dog Taylor & the Houserockers, Natural Boogie en Beware of the Dog, een postuum, stomend live-album opgenomen in 1974. Naast eigen composities speelde Taylor vooral covers van Elmore James. Het opwindende geluid op die albums werd naast door Taylor, slechts mede bepaald door gitarist Brewer Phillips (het nummer Phillips Goes Bananas verwijst naar hem) en drummer Ted Harvey. Vijftig jaar geleden verscheen het debuutalbum Hound Dog Taylor & the Houserockers. Voor GA-20, een bluestrio uit Boston, aanleiding om een prachtig eerbetoon uit te brengen aan Hound Dog Taylor. GA-20 werd opgericht in 2018 door vrienden Pat Faherty en Matthew Stubbs. Beiden met een karrenvracht aan ervaring . Zo was Stubbs dertien jaar gitarist bij mondharmonicagigant Charlie Musselwhite en toerde hij met blueslegendes als James Cotton, John Hammond, Junior Watson en James Harman. Naast in GA-20 speelt Stubbs ook nog in zijn instrumentale psychedelische rockband The Antiguas. De groepsnaam GA-20 is een verwijzing naar de door Gibson tussen 1950 en 1961 gefabriceerde versterker. De periode waar men voornamelijk hun inspiratie haalt. In 2019 trad Tim Carman toe als drummer. Hun debuutalbum Lonely Soul met zeven eigen nummers en drie covers werd uiterst lovend ontvangen. Over opvolger Does Hound Dog Taylor : Try It...You Might Like It! kan ik kort zijn. Het is een voorbeeldig coveralbum geworden. Op intense, rauwe en eerlijke wijze wordt deze door de Chicago blues doordrenkte muziek gebracht. Waarbij je meteen de volumeknop wat omhoog draait. Doordat het combo uit slechts twee gitaristen en een drummer bestaat zou het album weleens in de smaak kunnen vallen van liefhebbers van The Black Keys, maar natuurlijk ook van gewone bluesliefhebbers. Het album zal in samenspraak met Alligator Records verschijnen, het label waarop ook de albums van Hound Dog Taylor verschenen. Zeer verslavend plaatje!

avatar van deric raven
4,0
Als in 2015 de laatste blues icoon B.B. King overlijdt, komt er een einde aan een indrukwekkende geschiedschrijving van de meesterlijke gitaristen die tevens de grondlegging vormen voor de latere rockontwikkeling. Die nalatenschap leeft gelukkig voort als oude rotten in het vak zoals The Rolling Stones de boegbeelden eren in Blue & Lonesome. Hedendaagse artiesten als Jack White en recentelijk The Black Keys met het schitterende Delta Kream grijpen terug naar die roots door oud werk te coveren. Daar kan nu GA-20 aan toegevoegd worden, die Theodore Roosevelt “Hound Dog” Taylor met een tiental songs prijzen. Een oer artiest die graaft in zijn persoonlijke ellendige wereld met tranentrekkende songs over bedrog, (liefdes)verdriet en het loslaten van puberende kinderen.

Deze uit Chicago afkomstige bluesman wordt pas op latere leeftijd ontdekt en draagt een ruw leven met drank, kroeggevechten, discriminatie en barre familieomstandigheden met zich mee. Hij is al ruimschoots de vijftig jaar gepasseerd als in 1971 zijn debuutalbum Hound Dog Taylor and the HouseRockers verschijnt. Helaas kan hij maar kort van dit succes genieten omdat hij vier jaar later op zestig jarige leeftijd overlijd aan de gevolgen van longkanker. Het trio GA-20, genoemd naar een Gibson versterker uit 1960 brengt drie jaar geleden al Lonely Soul uit en waagt zich met GA-20 Does Hound Dog Taylor Try It…You Might Like It! aan het baanbrekende werk van deze vergeten volksheld.

GA-20 bestaat uit de twee gitaristen Matt Stubbs en Pat Faherty, waarvan laatstgenoemde tevens de zangpartijen verzorgt en drummer Tim Carman, een ijzersterke solide basis die sterk leunt op het originele geluid en daar de nodige smerig uitgespeelde blues akkoorden aan toevoegt. Het is nergens helemaal perfect, maar die haperingen zijn wel puur. Het over een bedrogen echtgenoot handelende She’s Gone is een stoomlocomotief die stroperig aanzwengelt. Als die motor eenmaal loopt, dan openbaart zich een heerlijk duellerend samenspel tussen de beide gitaristen met Pat Faherty als uiteindelijke winnaar. Niet gek trouwens omdat hij een gigantische voorsprong opbouwt met zijn slide uithalen omdat Matt Stubb tevens de steady baslijnen voor zijn rekening moet houden.

De blues is van oorsprong een communicatiemiddel om je verhaal te vertellen en naar die basis grijpt het trage Sitting at Home Alone terug. Smekend dragend liefdesverdriet over een vader die zijn dochter los moet laten en toekijkt hoe ze het verleidelijke straatleven opzoekt. Het herkenbare It’s Alright en de plattelands blues van het oorspronkelijk door Tampa Red geschreven en vervolgens door Elmore James heropgevoede It Hurts Me Too hoort in het basispakket van de blues thuis. De zompige moerasrocker Sadie is bijna een letterlijk visitekaartje voor Alligator Records die het aandurfden om het werk van Hound Dog Taylor op de plaat te verenigen.

Met het op woeste golven surfende Phillips Goes Bananas, de early psychobilly van het bastaard neefje Hawaiian Boogie en de harde pure seventies rock and roll van Give Me Back My Wig wijken ze niet geheel risicoloos af van het vaste patroon en voegen ze er daarvoor de nodige vuiligheid aan toe. Op het beestachtig jankende Let’s Get Funky apporteert Pat Faherty zijn instrument tot aangeleerde dierlijke kunstjes. Al snel vervolgt de toehappende gitaar een eigen gekozen rockende weg waarbij het baasje hem met moeite bij kan houden en leentjebuur speelt met de klassieker Radar Love van Golden Earring. GA-20 – Does Hound Dog Taylor Try It​.​.​.​You Might Like It! is een vrij toegankelijk instapmodel om de liefde voor de blues mee op te bouwen, en een heerlijke trip down memory lane voor de ietwat oudere luisteraar.

GA-20 - Does Hound Dog Taylor Try It​.​.​.​You Might Like It! | Roots | Written in Music - writteninmusic.com

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 12:24 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 12:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.