menu

Shannon Lay - Geist (2021)

mijn stem
3,86 (11)
11 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: Sub Pop

  1. Rare to Wake (4:38)
  2. A Thread to Find (3:48)
  3. Sure (4:20)
  4. Shores (3:34)
  5. Awaken and Allow (3:00)
  6. Geist (3:30)
  7. Untitled (4:39)
  8. Late Night (4:12)
  9. Time's Arrow (3:30)
  10. July (2:55)
totale tijdsduur: 38:06
zoeken in:
avatar van Lura
4,5
Wie nu Lays prachtige ingetogen zang en akoestische gitaarspel hoort zal zich nauwelijks kunnen voorstellen dat ze zo’n decennium geleden punkmuziek maakte. De omslag kwam in 2015 met haar demoalbum Holy Heartache met zestien thuis opgenomen ingetogen songs. Haar officiële debuutalbum All This Life Goin Down gevuld met delicate slaapkamer pop, verscheen een jaar later. August uit 2019 was mijn eerste zeer positieve kennismaking met haar muziek, het behoorde zelfs tot mijn tien favoriete albums van dat jaar. In het verleden noemde Shannon Lay The Damned, Stephen Malkmus, Nick Drake, Negative Approach, The Ramones, Slayer en The Velvet Underground als belangrijke invloeden. Nu zal ze zich waarschijnlijk meer verwant voelen met iemand als de eveneens uit Los Angeles afkomstige Sunny War, een vriendin van haar. Geist (het Duitse woord voor geest) borduurt voort op de ingetogen songs van de voorganger. Spil van de muziek is ook nu weer de zachte zang en fraaie akoestische gitaarspel. Haar partijen werden eerst vastgelegd door producer Jarvis Tavinere. Daarna werden deze opnames door Shannon toevertrouwd aan multi-instrumentalisten Ben Boye (Bonnie Prince Billy, Ty Segall) in Los Angeles and Devin Hoff (Sharon Van Etten, Cibo Matto) in New York. Vertrouwende vooral op hun instinct en intuïtie. Vervolgens zond ze de opnames door naar Sofia Arreguin (Wand) en Aaron Otheim (Heatwarmer, Mega Bog) voor aanvullende toetsenpartijen en Ty Segall leverde de gitaarsolo op een van de prijsnummers, Shores. Een wederdienst voor Shannons vocale bijdrage aan diens album First Taste twee jaar terug. Deze keer zijn haar Ierse roots goed terug te horen in het bijna a capella Awaken and Allow. Naast eigen nummers ook een cover van Syd Barrets Late Night, een van de eerste twee songs die hij als soloartiest vastlegde. Geist wist mij nog sneller te overtuigen dan de voorganger. Dat zegt genoeg, denk ik.

Shannon Lay live:

11-11 UTRECHT : TivoliVredenburg
13-11 KORTRIJK : Wilde Westen

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Shannon Lay - Geist - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Shannon Lay - Geist
Shannon Lay nam tijdens de Amerikaanse lockdown een sober folkalbum op, dat vervolgens prachtig werd ingekleurd door flink wat muzikanten en dat al snel haar geweldige vorige albums overtreft

De Amerikaanse singer-songwriter Shannon Lay liet op haar vorige albums al horen dat ze niet alleen een geweldige zangeres, maar ook een uitstekend songwriter is. Je hoort het nog wat duidelijker op het deze week verschenen Geist. Het is een album met een sobere akoestische basis, die op zeer smaakvolle wijze is ingekleurd door een aantal gastmuzikanten. Het levert een warmbloedig en tijdloos geluid op, dat fraai kleurt bij de prachtige stem van de Amerikaanse muzikante. Geist borduurt voort op de vorige twee albums van de muzikante uit Los Angeles, maar maakt nog wat meer indruk. Jaarlijstjesmateriaal voor liefhebbers van eigentijdse folk met hier en daar een hang naar het verleden.

Na All This Life Goin Down uit 2016, Living Water uit 2017 en August uit 2019 is het deze week verschenen Geist alweer het vierde album van de Amerikaanse muzikante Shannon Lay. Het eerste album heb ik zelf niet opgemerkt, en dat geldt zeker niet alleen voor mij, maar sinds het prachtige Living Water koester ik de muziek van Shannon Lay.

Het is muziek die op Living Water herinnerde aan illustere Amerikaanse folkzangeressen uit een ver verleden als Karen Dalton, Linda Perhacs en Judee Sill, maar ik hoorde ook wel wat van Joni Mitchell. Het knappe van de muziek van Shannon Lay was echter dat ze je het ene moment mee terug nam naar het verre verleden, maar het volgende moment eigenzinnig en eigentijds klonk.

Het is een lijn die werd doorgetrokken op het door Tye Segall geproduceerde August, dat hooguit wat voller klonk dan zijn voorganger. Het deze week verschenen Geist is weer een logisch vervolg op dat album, al is de muziek van Shannon Lay dit keer nog wat mooier ingekleurd.

De muzikante uit Los Angeles, California, begon vanwege de lockdown in haar eentje aan haar nieuwe album in de studio van Jarvis Tavinere van de band Woods. De opgenomen basis van akoestische gitaar en de stem van de Amerikaanse muzikante is prachtig, maar werd uiteindelijk door flink wat muzikanten verder ingekleurd, onder wie multi-instrumentalisten Ben Boye (Bonnie Prince Billy) en Devin Hoff (Sharon Van Etten), die onder andere strijkers toevoegden. Vervolgens werden nog wat keyboards toegevoegd en mocht Tye Segall een gitaarsolo inspelen.

Ondanks alle toevoegingen is Geist een behoorlijk sober klinkend album, waarop de door Shannon Lay ingespeelde basis nog altijd domineert. Ook op Geist herinnert de muziek van de Amerikaanse muzikante nog aan folkzangeressen uit een ver verleden, maar het album klinkt wat eigentijdser dan zijn voorgangers en bevat een enkele keert ook nog wat invloeden uit de Keltische muziek.

Ik hield persoonlijk wel van het hele sobere geluid van Shannon Lay, maar de accenten die zijn aangebracht door de bovengenoemde muzikanten zijn bijzonder smaakvol en voorzien het album bovendien van een speciale sfeer en onderhuidse spanning. Net als op haar vorige album tekent Shannon Lay voor mooie maar ook avontuurlijke songs, waaraan ze een over van Syd Barrett’s Late Night aan toevoegt.

Geist klinkt dankzij de veelzijdige maar toch relatief sobere instrumentatie werkelijk prachtig, maar ook dit keer is de stem van Shannon Lay, die af en toe in meerdere lagen uit de speakers komt, het mooist van alles.

Zeker als de dag heeft plaatsgemaakt voor de avond en de nacht, vult de warmbloedige muziek van de Amerikaanse muzikante op zeer fraaie wijze de ruimte en wordt je makkelijk betovert door de bijzondere songs van Shannon Lay.

De muzikante uit Los Angeles leverde twee jaar geleden met August een hoogstaand album af, maar Geist bevalt me persoonlijk nog iets beter, vooral omdat het album wat minder leunt op het verleden en volstrekt tijdloos klinkt.

Door de mooie klanken en de geweldige zang is Geist een album dat direct bij eerste beluistering volledig overtuigt, maar door de bijzondere accenten en wendingen in de instrumentatie en de fantasierijke songs is het ook een album dat nog lang beter en interessanter wordt. Het regent momenteel dan ook vijfsterren recensies voor de Amerikaanse muzikante en daar valt echt niets op af te dingen. Erwin Zijleman

avatar van Zwaagje
4,5
Het is druk met nieuwe (en mooie) releases in huize Zwaagje. Toch wil ik hier ook tijd voor vrij maken en zo waar.......op de late avond pakt dit album me beter dan die keer op eerste gehoor.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:15 uur

geplaatst: vandaag om 15:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.