Cherry Ghost - Thirst for Romance (2007)

Ik heb Cherry Ghost bij Jools Holland gezien in november 2006 maar toen was er nog geen album. Inmiddels schijnt het dat hij wat airplay heeft gekregen op de Beeb met People Help The People. Nu is er dan ook dit debuut album.

Buiten People Help The People staan er op dit album enige aardige songs, zoals het titelnummer Thirst for Romance dat een beetje folk aandoet, Mountain Bird, Roses, Dead Man's Suit en Mathematics.

Ronduit prachtig vind ik het hartverscheurende Mary on the Mend.

De andere nummers zijn deze singer/songwriter uit Manchester op dit album vergeven maar voor mij zijn het skipmomenten.

Voor de fijnproevers onder ons; helaas, de geluidkwaliteit is over het algemeen niet echt goed.

Bij het persen van deze CD is blijkbaar ook iets mis gegaan want mijn Media Player herkent hem als "Aha Shake Heartbreak" van Kings of Leon, compleet met de tracklist en afbeelding van dat album.

Track 11. "Velvet Snow" van het album van Kings of Leon duurt inderdaad 24.54 minuten maar Mathematics van Thirst of Romance duurt gewoon 4.31 minuten.

'People help the people' wordt volgens mij nu ook wel eens op 3FM gedraaid, dus ik verwacht hier binnenkort wat meer reacties. Deze ballad zal het bij een boel mensen vast goed doen. Ik vind de overige nummers trouwens een stuk interessanter. Zal het nog even wat beter gaan luisteren. 'Thirst for romance' en '4am' klinken in ieder geval erg goed.

Ik kon er maar niet opkomen aan wie zijn stem me deed denken, maar nu schoot het me te binnen: Dave Matthews.

Best een leuk album trouwens, ligt wel goed in het gehoor.

Deze net weer even gedraaid omdat de nieuwe van Coldplay mij bij vlagen aan dit album deed denken.

Wel een verschil, Coldplay heeft meteen 360 luisteraars en dit album blijft in de marge van MuMe hangen.

Niet geheel terecht want er staan een paar prachtige nummers op.

De kracht van deze cd ligt toch vooral in de eerste zes nummers waarbij het nummer Thirst for Romance er echt bovenuit schiet. Wat een schitterden folk/pop nummer is dit zeg. Geweldig gitaar en pianolijntje. Op Roses klinkt de zanger als Neil Diamond. Na het nummer Dead Man´s Suit zakt het album in en zijn de nummers gemiddeld. Het dieptepunt vind ik tcoh wel, maar dat geldt niet alleen voor deze cd, dat er een bonustrack opstaat waar je dan weer een kleine 20 minuten op moet wachten. Kunnen bands en platenmij. daar niet een keer mee stoppen. Dat was een leuk foefje toen de cd net uitkwam maar is nu alleen nog maar irritant.

Ken alleen People Help The People en dat vind ik briljant.
Heb ze als voorprogramma bij Crowded House gezien en daar maakte ze ook indruk. Dit album maar eens gaan beluisteren dus.

Prima album van deze band rondom singer-songwriter Simon Aldred, dat me bij vlagen doet denken aan de debuutplaat van Counting Crows en een vleugje Dave Matthews Band. De uitschieter voor mij blijft het briljante People Help The People, maar ook het titelnummer, Roses, Dead Man's Suit en het meeslepende Mary on the Mend zijn erg sterk.

Ik had nog niet gestemd, zag ik. Dit vind ik nu prettig om te horen, dit album.

People Help The People is in deze uitvoering stukken beter dan die cover van Birdy.
Zo'n wereldhit schrijven, en dan maar 20 mensen hier die dit album kennen.

Zegt misschien iets dat er zo weinig dit album nog hebben gevonden. Cover van Birdy vind ik juist weer meer geslaagd en het nummer leent zich mijns inziens meer voor een vrouwenstem. Ga dit album ook maar eens beluisteren dan alleen People...
Wel dankzij Birdy dat mensen op dit album stuiten, toch een grappige conclusie ondanks de vele kritieken rondom Birdy ?

Ow ja daar ken ik het van!

Ik had de plaat uit een actie bak bij de Media Markt in Alexandrium gehaald (3 cd's voor 12 euro) omdat ik Beneath This Burning Shoreline een zeer goede plaat vind. Toen ik deze draaide herkende ik dit nummer natuurlijk meteen maar ik kon me nou niet 1-2-3 voor de geest halen waarvan dan. Nou dat is bijdeze dan ook weer opgehelderd

Verder is dit een fijne plaat, iets minder verrassend in vergelijk met de tweede plaat maar zeker de moeite waard.

Hetzelfde... was in Köln destijds. Crowded House viel me toen een beetje tegen, maar vond Cherry Ghost erg goed en m.n. de stem van Simon Aldred meteen heerlijk.
Net bij het beluisteren van The Veils - Nux Vomica .... dacht ik shit... die stem van Finn Andrews lijkt best wel vaak op die van Aldred.
Andrews gooit wat meer variatie op zijn stembanden en kan soms op Nick Cave lijken.
Beide albums zijn erg mooi !