Winterdagen - Foarlôn (2021)

Winterdagen is Mink Steekelenburg, en een bekende naam in Rotterdam en omstreken. Zelf heb ik zijn muziek leren kennen tijdens de PopUp 010 optredens in die stad en door zijn bijdrage aan de band Half Way Station.

Eigenlijk al weer een hele tijd geleden en telkens was ik benieuwd naar waar hij uiteindelijk mee zou gaan komen onder de naam Winterdagen. Projecten te over, maar echt een album met de naam Winterdagen heb ik nog niet voorbij zien komen.

Nu is daar Foarlôn, een samenwerking tussen acht muzikanten uit Nederland, IJsland en Denemarken die op Terschelling (op uitnodiging van festival Oerol) deze muziek hebben opgenomen.

Denk aan Boards of Canada, denk aan Sigur Rós. Van mij mag het. Feit is dat we schitterende, lome klanken voorgeschoteld krijgen die perfect bij de winter passen, maar die ook heel goed in de zomer werken. Dat het album in de natuur en in de winter is opgenomen doet daar niks aan af. De natuur bleek een perfecte inspiratiebron.

Het is terug te horen op Foarlôn: een kort, maar krachtig stuk pure muziek, in elkaar gezet op Nederlandse bodem. Een album om heerlijk in te verdwalen.

Fraaie recensie vandaag in de VK. Interesse is gewekt en aangevinkt om te luisteren. Ben benieuwd.

Getriggerd door het genre i.c.m. de hoge rating maar eens uitgeprobeerd, tot mijn verrassing lezend wie hier achter zit. Van Halfway Station heb ik een plaat die ik toch wel erg leuk vind.

Deze stijl zou me moeten liggen, maar ik vind het iets te gelikt klinken en de melodieën soms ook wat kneuterig, het had wat rauwer en organischer mogen klinken. Doe mij dan maar de echt ijzige klanken van een Elegi of Deaf Center.