Manu Delago - Environ Me (2021)

Soms heb ik even genoeg van traditionele muziekinstrumenten en dan laaf ik me aan het geluid van de Hang ook wel handpan genoemd. Het is een modern percussie instrument, gebaseerd op de Caribische steelpan. De beroemdste handpan speler is Oostenrijker Manu Delago, die zijn tijd grotendeels verdeelt tussen Londen en de Oostenrijkse Alpen. Hij werkt regelmatig samen met grote namen als Björk, Anoushka Shankar, Ólafur Arnalds, Nitin Sawhney en The Cinematic Orchestra. Hij is ook een van de eerste pioniers van het instrument. Environ Me is intussen zijn zevende soloalbum. Zelf prijst hij het album als volgt aan : “Environ Me is een audiovisuele reis begeleid door een verzameling vakkundig gemaakte films. Elke nummer vertegenwoordigt een ander element en bevat zijn eigen geïnspireerde en individuele concept, variërend van het gebruik van dieren in het wild, vuur en water tot door de mens gemaakt staal, tandwielen, klittenband en meer. Geconstrueerd met behulp van zijn kenmerkende percussieve vaardigheden, evenals elektronische manipulatie en geluiden die rechtstreeks zijn opgenomen uit een reeks natuurlijke bronnen, is het album een dynamische en aangrijpende verkenning die het beste van Manu Delago's avontuurlijke geest en unieke visie benut.”. In Corona tijd kreeg Delago noodgedwongen een nog hechtere band met zijn omgeving in de Oostenrijkse Alpen. waarbij al snel het concept voor het nieuwe album ontstond. Het levert twaalf bijzonder gevarieerde nummers op. Delago is heel moeilijk in een hokje te plaatsen, hij maakt gebruik van de nodige muzikale genres. Hij is erg begaan met de staat van de natuur. Zo staat in de nieuwe single Trees for the Wood de ontbossing centraal. “Stel je een muzikaal bos voor bestaande uit 20 contrabassen, elk geplaatst op een boomstronk in een gekapt bos met hun spelers erachter. Het stuk begint met een kettingzaag-achtig intro, waarbij sonisch een boom wordt omgehakt. Maar dan neemt het nummer een zeer rustige wending met een rustgevend handpanpatroon vergezeld van het contrabasbos dat direct in de natuur is opgenomen.", aldus Delago. Zijn bezorgdheid over de natuur blijft trouwens niet alleen bij woorden. Alle betrokken muzikanten hebben hun vergoedingen voor het project gedoneerd om bossen te planten. De jonge iepen zullen CO2 opslaan en bescherming bieden tegen stormen en erosies naarmate ze groter worden, terwijl ze de omliggende naaldbossen stabiliseren die lijden onder de opwarming van de aarde. De grootste verandering ten opzichte van zijn vorige albums is, dat die volledig akoestisch waren. Op Environ Me doet op inventieve en avontuurlijke wijze elektronica zijn intrede. In november komt Delago met zijn ensemble naar Nederland, wat ongetwijfeld een audiovisueel spektakel zal worden. Liefhebbers van onder andere het Portico Quartet zou Environ Me goed kunnen gaan bevallen.

Manu Delago live :

27-11 DEN HAAG : Paard van Troje
28-11 AMSTERDAM : Bimhuis

Wat is de hang toch een bijzonder mooi muziekinstrument. Het blikken pannengeluid heeft het zomerse exotische opzwepende van de Caraïben, maar roept ook het doordringende diep mediterende aardse gevoel op. Dat zal de uit Oostenrijk afkomstige percussionist Manu Delago ook gedacht hebben, daarom kiest hij voor een verbreding en koppelt hij de drum aan de helende kracht van de natuur. Deze basis is een prachtig uitgangspunt, waar flink op voortgeborduurd kan worden, al loopt Manu Delago het risico te verzanden in suffe geitenwollen hippie ideologie.

De in Tirol geboren musicus volgt een breed scala aan opleidingen. Op zestienjarige leeftijd is hij al een geliefd sessiedrummer. Drie jaar later gaat hij zich specialiseren in de handpan en groeit uit tot een veelgevraagde muzikant en deelt het podium met het geliefde nu jazz gezelschap The Cinematic Orchestra en eigenzinnige duizendpoot Björk. Het mag wel duidelijk zijn dat deze dertiger is opgegroeid met de rond de eeuwwisseling populaire drum-‘n-bass breakbeats. Deze dansinvloeden weet hij op wonderbaarlijke wijze te mengen met klassiek geschoolde klanken en meer expressieve percussie uitspattingen.

Het klimaat en het broeikaseffect vormen dus de belangrijkste drijfveren op de verrassend dansbare elektropop van Environ Me. De milieubewuste Manu Delagno wil hiermee de boodschap overbrengen dat men zuinig moet zijn op onze groene planeet, die aan het veranderen is in een asgrauwe onomkeerbare wereld. Die kinderlijke onschuld symboliseert het langzaam voort wiegende Acoustic Aviation, het nieuwe leven openbaart zich als de eeuwigdurende winterslaap voorbij is.

Het door vogelgeluiden omgeven FaunaSauna is een prachtig eerbetoon aan Moeder Aarde, die als Isobel Cope goedkeurend nederdaalt in het berustende Footsteps. De natuur stelt zich open en deelt zijn geheimen met de luisteraar. Voorzichtig bibberend schuiven de dierlijk klinkende trompetten opzij om plaats te maken voor een explosieve ritmische geluidsregen van Interference, die later nog overtroffen worden door de anarchistische industrial Stahlmusik van het aan Einstürzende Neubauten memorerende Autoshred.

Een onvoorspelbaar gedurfd onsamenhangend geheel, met adembenemende hoogtepunten maar ook een paar tenenkrommende miskleunen. De inheemse rust die de klankschalen in Liquid Hands oproepen wordt ruw verstoord door dreigende jungle en verknipte Aphex Twin techno. Die geniale Richard David James gekkigheid komt hier niet volledig tot zijn recht. ReCycling gaat nog een stapje verder. Futuristische krautrock wordt ruw verstoord door foute Edelweiss hoempa carnavalsdeuntjes. Een komisch bedoelde knipoog naar de geboortegrond van Manu Delagno? Laten we het daar maar op houden. Pattern Pulse Popcorn hypnotiseert met een prachtig trance intro wat vervolgens mond snoerend de vernieling in gewerkt wordt door keihard toeslaande druppelende sample terreur.

Het filmische Transformotion bouwt in spirituele new age dromerigheid op om uiteindelijk ten onder te gaan in de vernietigende grote voetstappen van de mens. De schoonheid van het micro-organisme verdwijnt in de verdrukking van de onwetende wandelaar die goedbedoeld de omgeving in zich opneemt. Waterige strelende harpaanrakingen Curveball weerkaatsten in de weerspiegeling van eighties zure regen acid house. De rondrazende stormvloed van Trees for the Wood geeft het universele toekomstbelang weer. Bomen blijven de hoofdleverancier van zuurstof, zonder kunnen we niet leven. Heel cliché en zweverig allemaal, maar absoluut waar.

Manu Delago - Environ Me | World | Written in Music - writteninmusic.com

Environ Me. Een woordspelling van de milieubewuste handpanspeler Manu Delago dat hij begaan is met de natuur en het klimaat. En dat zou iedereen wel eens mogen doen. Onze kwetsbare planeet beschermen. Een duidelijke boodschap. Dat heeft de Oostenrijkse muzikant op zijn zevende plaat ter harte genomen. Ter ondersteuning van de single ReCycling fietste Delago met zijn band door Midden-Europa en aten ze alleen plaatselijk en duurzaam veganistisch eten. In totaal legde het gezelschap meer dan 1500 km af. Zelfs de vinyl versie van Environ Me is gemaakt van gerecyclede materialen. Als visueel aspect koos hij op de hoes voor een elektriciteitspaal en het metalen frame van een bergsleeplift in de middle of nowhere, waar je puur natuur zou verwachten

Op het nieuwe album versmelt Delago het geluid van zijn omgeving met het digitale tijdperk en elektronische muziek, met de hoogste waardering voor de natuur. We hadden verschillende avontuurlijke opnamesessies en video-opnames: met vier percussionisten op een bevroren meer, met 20 contrabassisten in een gekapt bos en nog veel meer. Als luisteraar voel ik vanaf minuut 1 meteen de focus van zijn werkstuk. De opener Interference grijpt je bij de strot en gooit je in een ondoorgrondelijke schoonheid.

Delago leidt de luisteraar met vaste hand. Van losscheurend klittenband en het geluid van water tot aan de interfentie van eletriciteitskabels en het knarsen van draaiende fietstandwielen. Als je geen liefhebber bent van experimentele muziek, sla dan deze plaat asjeblieft meteen over.