The House in the Woods - The Spectral Corridor (2021)

Dit is het nieuwe album van Martin Jenkins, die beter bekend is onder zijn alias Pye Corner Audio - en dan is 'beter bekend' nog sterk uitgedrukt, want de beste man is een schandalig ondergewaardeerde producer.

Jenkins heeft wel een erg typisch geluid, want een nummer van zijn makelij is meestal snel op gehoor te identificeren. We hebben analoog klinkende beats; duistere maar toch melodische synths; een volle, wollige productie; en dat dan vaak op een wat lager tempo dan vergelijkbare electronica (vaak zo tussen de 85 en 105 bpm). Dat klinkt niet heel specifiek, maar toch zou ik niet snel een artiest kunnen aanwijzen die net zo klinkt als Pye Corner Audio.

Dit album, dat hij uitbrengt als The House in the Woods, lijkt eigenlijk heel erg op zijn andere werk, met als belangrijkste verschil dat hij de nummers langer uitrekt en de beats volledig weglaat. Wat overblijft is dronende ambient, die door het gebruik van zijn kenmerkende synths toch een eigen, melodische kwaliteit heeft. Dat maakt de muziek des te geschikter als 'werkmuziek': de komende weken wordt dit mijn go-to album om op te zetten tijdens het lezen of schrijven.

Vandaag weer eens aangeslingerd en wat panjoe duidelijk aangeeft, nauwelijks beats, meer drones - tenderend naar ambient, toch heel herkenbaar en passend voor momenten van reflectie. Waar Basinki dan af en toe doordroont (soms zelfs -dreint), blijft dit door de minimale afwisseling verfrissend. Had ik eerder de neiging om naar Pub te grijpen voor reflectie - vind ik diens werk dan af en toe aan zeggingskracht inboeten.

De grootmeester (voor verfrissing, onthaasten, reflectie) op dat punt blijft evenwel Biosphere/Geir Jenssen - al valt die een enkele keer in herhaling. Jammer dat het werk van Jenkins lastig te vinden is in fysiek formaat.

Met dank aan user die voorheen bekend stond als tuktak