Brandi Carlile - In These Silent Days (2021)

Oe, dat duurt nog wel een tijdje

plaat van wereldklasse. kan zich meten aan het beste van Bonnie Raitt en Dolly Parton.

Ik las dat ze graag de vervanger wil worden van Chris Cornell bij Soundgarden...

Brandi Carlile wants to be Soungarden's permanent lead singer

Prachtig album. Brandi Carlile overtreft hier alles wat ik eerder van haar heb gehoord.

Zo heeft iedereen zijn of haar dromen natuurlijk... ik zie t alleen nog niet zo snel gebeuren

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Brandi Carlile - In These Silent Days - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Brandi Carlile - In These Silent Days
Brandi Carlile kan als sinds haar debuutalbum uit 2005 met de besten mee binnen de Amerikaanse rootsmuziek en dat kan ze nog steeds, zoals is te horen op het ijzersterke In These Silent Days

Brandi Carlile doet, ver weg van Nashville, al ruim vijftien jaar haar eigen ding. Ze doet het ook weer op het deze week verschenen In These Silent Days, de opvolger van het uit 2018 stammende By The Way I Forgive You, dat zorgde voor haar definitieve doorbraak in de Verenigde Staten. Ook op haar nieuwe album steekt Brandi Carlile weer in een uitstekende vorm. Het album klinkt prachtig, laat zich beïnvloeden door Amerikaanse rootsmuziek en rockmuziek en staat vol met aansprekende songs, die zich zowel door heden als verleden laten beïnvloeden. De muzikante uit Washington State laat bovendien horen dat ze een geweldig en veelzijdig zangeres is. Prachtig album wederom.

Zestien jaar geleden dook de jonge Amerikaanse singer-songwriter Brandi Carlile op met haar titelloze debuutalbum. Het is een debuutalbum dat vrijwel onmiddellijk duidelijk maakte dat we te maken hadden met een muzikante die heel snel uit zou kunnen groeien tot een van de groten binnen de Amerikaanse rootsmuziek.

Dat ging uiteindelijk zeker niet vanzelf. Brandi Carlile leverde na haar geweldige debuut een aantal zeer fraaie albums af, die niet onder deden voor dit debuut en stuk voor stuk mogen worden geschaard onder de betere albums in het genre. De Amerikaanse muzikante timmerde bovendien aan de weg met de gelegenheidsband The Highwomen en zette ook nog eens succesvolle eerste stappen als producer.

Toch zal lang niet iedere liefhebber van Amerikaanse rootsmuziek Brandi Carlile opnemen in het lijstje met smaakmakers in het genre. Ik doe dat zelf al wel ruim vijftien jaar en de juistheid van deze keuze wordt weer eens onderstreept door het deze week verschenen nieuwe album van de muzikante uit Maple Valley, Washington, waar Brandi Carlile woont met haar gezin en een aantal bevriende muzikanten.

De Amerikaanse muzikante heeft voor de afwisseling eens niet Nashville, Tennessee, als thuisbasis en dat hoor je. In These Silent Days, dat werd gemaakt tijdens de pieken van de coronapandemie, is onbetwist een rootsalbum, maar het is een album dat anders klinkt dan de meeste albums die momenteel in Nashville worden gemaakt. Brandi Carlile laat zich niet zo makkelijk vastpinnen op een genre en heeft zich bovendien nadrukkelijk laten beïnvloeden door muziek uit de jaren 70, waarbij de inspiratie ook werd gevonden buiten de Amerikaanse rootsmuziek.

Luister naar In These Silent Days en je hoort onmiddellijk dat Brandi Carlile een geweldige zangeres en een zeer getalenteerd songwriter is. Het album staat vol met tijdloze songs en het zijn songs die onmiddellijk zorgen voor een goed gevoel. Het zijn songs waarin Brandi Carlile in vocaal opzicht alle kanten op kan en zowel uiterst ingetogen als zeer krachtig zingt.

De muzikante uit Washington timmerde de afgelopen jaren en zeker sinds het zeer succesvolle By The Way I Forgive You met veel succes aan de weg en kon daarom een beroep doen op een aantal prima muzikanten, onder wie vaste krachten Phil en Tim Hanseroth, die ook meeschreven aan de songs. Brandi Carlile wist zich bovendien wederom verzekerd van de productionele vaardigheden van Dave Cobb en Shooter Jennings, die ook op haar vorige album van de partij waren.

Het levert een rootsalbum op vol echo’s uit het verleden, maar het is een rootsalbum dat ook eigentijds klinkt. Het is boven alles een rootsalbum dat kwaliteit ademt. Die kwaliteit hoor je terug in de zang, in de instrumentatie, in de productie en in de songs, die ook nog eens verrassend veelzijdig klinken en in een aantal gevallen ook bij liefhebbers van rockmuziek in de smaak zullen vallen.

De flirts met rock zitten het omarmen van Brandi Carlile door de liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek misschien wel wat in de weg, want In These Silent Days is geen moment een doorsnee rootsalbum. Voor mij geldt echter nog altijd dat alles wat Brandi Carlile aanraakt verandert in goud, want ook dit album heeft weer onmiddellijk diepe indruk gemaakt en wordt bij herhaalde beluistering zeker niet minder. Integendeel. Erwin Zijleman

Ik begrijp dat "rootsmuziek" en "rootsalbum" de nieuwe toverwoorden zijn

Sepultura is er ooit mee begonnen, Roots Bloody Roots

oude toverwoorden, maar inderdaad wel erg vaak herhaald

Toen ik dat bericht voor het eerst langs zag komen las ik 'Belinda Carlisle'. Dat zou nog eens wat zijn geweest.

Dat vond ik ook De term Americana vind je minder gepast?
Verder prima stukje hoor, sowieso kan ze in Ollanda wel wat aandacht gebruiken. Ernstig onderschat

Nu je hier toch bent… aanradertje dit album!

Het is mij nooit eerder zo opgevallen, maar wat heeft zij haar stem onder controle. Die gil op Broken Horses... Geweldig! Tegelijkertijd is dat ook hetgeen waar ik klein beetje moeite mee heb. Ze vliegt nooit uit de bocht, het rauwe randje ontbreekt. Maar goed, ze kan wel fantastisch zingen! Verder is het album uitstekend geproduceerd. Lekker divers qua sfeer zonder dat het afbreuk doet aan het geheel.

Na(ast) Amy Speace's There used to be horses here (iedereen moet dat album beluisteren) misschien wel het mooiste rootsalbum van 2021. Right on time, When you're wrong, Broken horses, heerlijk!