menu

Ashley Shadow - Only the End (2021)

mijn stem
3,88 (4)
4 stemmen

Canada
Folk / Rock
Label: Felte

  1. Gone Too Long (4:31)
  2. For Love (3:15)
  3. Don’t Slow Me Down (4:29)

    met Bonnie 'Prince' Billy

  4. Grey (4:52)
  5. From You (2:24)
  6. I Will Remember (3:54)
  7. Unspoken (4:15)
  8. Nothing (2:46)
  9. Catlin (3:23)
  10. Bury (4:26)
totale tijdsduur: 38:15
zoeken in:
avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Ashley Shadow - Only The End - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Ashley Shadow - Only The End
Ashley Shadow overbrugt op fraaie wijze de kloof tussen Amerikaanse rootsmuziek en indierock op een album dat in beide hokjes past en zich steeds nadrukkelijker opdringt

Only The End is het tweede album van de Canadese muzikante Ashley Webber AKA Ashley Shadow en het is een album dat alle aandacht verdient. Het is een wat donker en vooral gitaar georiënteerd album dat in eerste instantie vooral associaties oproept met de smaakmakers uit de indierock, maar Only The End is net zo makkelijk een rootsalbum van het gruizige soort. De instrumentatie is donker, maar ook sfeervol, maar het is de stem van de Canadese muzikante die op mij de meeste indruk maakt. Only The End is een fraai melancholisch album waaraan je misschien even moet wennen, maar dat vervolgens snel uitgroeit tot een album dat je eindeloos wilt koesteren.

De Canadese muzikante Ashley Shadow debuteerde vijf jaar geleden met een titelloos album. Ik vond het debuut van het alter ego van de uit Vancouver afkomstige Ashley Webber een bijzonder album, maar het bleef uiteindelijk helaas toch op de stapel liggen. Deze week keert Ashley Shadow terug met haar tweede album, Only The End, dat zich wel direct voldoende opdrong voor een plekje op deze BLOG.

Voordat Ashley Webber aan haar solocarrière begon was ze actief in de postpunk band The Organ, die helaas is blijven steken bij één zeer memorabel album (het album Grab That Gun, dat in 2004 terecht mijn jaarlijstje haalde). Hierna werkte ze onder andere met The Cave Singers, The Pink Mountaintops en Bonnie “Prince” Billy. Laatstgenoemde tekent op Only The End voor een fraai duet met Ashley Shadow, wat zeker zal bijdragen aan de aandacht die het album krijgt.

Only The End werd, net als het debuutalbum van Ashley Shadow, geproduceerd door Joshua Wells, die we kennen van de band Black Mountain en het duo Lightning Dust, dat hij overigens vormt met Ashley’s zus Amber Webber. Joshua Wells tekent samen met Ashley Webber en gitarist Ryan Beattie voor het grootste deel van de instrumentatie op Only The End, dat hier en daar wordt versierd met bijdragen van de pedal steel en de mandoline van Paul Rigby.

De muziek van Ashley Webber is vooral gitaar georiënteerd en is over het algemeen genomen vrij sober, al is het gitaarwerk echt prachtig. Door de vaak wat gruizige gitaarklanken en de accenten die er aan zijn toegevoegd is Only The End een behoorlijk donker album, wat wordt versterkt door de wat melancholisch klinkende stem van de muzikante uit Vancouver.

Only The End van Ashley Shadow zal in de smaak vallen bij liefhebbers van Sharon Van Etten, Lady Lamb, Lucy Dacus en Torres, om maar een paar namen te noemen, maar ook een ieder die deze week zeer aangenaam is verrast door het tweede album van Ada Lea zal gecharmeerd zijn van het nieuwe album van Ashley Shadow, die hier en daar ook wel wat heeft van PJ Harvey, maar die vooral een eigen geluid laat horen.

Ik noem hierboven vooral vrouwelijke singer-songwriters die in het hokje indierock worden geduwd, maar Only The End van Ashley Shadow past misschien wel beter in het hokje Amerikaanse rootsmuziek. Zeker als de pedal steel of de weemoedige stem van Will Oldham opduikt, zijn invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek dominant aanwezig, maar het album heeft toch ook altijd iets donkers en ruws, wat me hier en daar ook weer doet denken aan Mazzy Star of Cowboy Junkies, waarmee het vergelijkingsmateriaal voor het tweede album van Ashley Shadow volloopt met persoonlijke favorieten.

Het zal zo langzamerhand duidelijk zijn waar we Only The End in muzikaal opzicht moeten plaatsen, maar de stem van de muzikante uit Vancouver mag niet onvermeld blijven. Het is een stem die bij eerste beluistering niet eens zo opvalt, maar hoe vaker ik naar het album luister, hoe mooier ik de stem van Ashley Shadow vind. Het is een stem die de persoonlijke teksten op het album voorziet van een bijzondere en vaak wat donkere lading, waardoor Only The End vooral goed tot zijn recht komt wanneer de zon onder is. Heel veel aandacht krijgt het album van Ashley Shadow nog niet, maar het is echt heel erg mooi. Erwin Zijleman

avatar van O.B.B.
3,5
erwinz schreef:

Ashley Shadow overbrugt op fraaie wijze de kloof tussen Amerikaanse rootsmuziek en indierock op een album dat in beide hokjes past en zich steeds nadrukkelijker opdringt


Treffend omschreven. Typisch zo’n album dat in eerste instantie niet opvalt omdat het nergens heel afwijkend, baanbrekend of opdringerig is. Ook het tempo blijft vrijwel de hele plaat aan de lage kant. Bij herhaalde beluistering komt deze toch bovendrijven als een bovengemiddeld fijne plaat met idd het gitaarwerk als kers op taart.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:42 uur

geplaatst: vandaag om 15:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.