Celine Cairo - Overflow (2021)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Celine Cairo - Overflow - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Celine Cairo - Overflow
De Nederlandse muzikante Celine Cairo imponeert met een sensationeel goed album vol prima songs, wonderschone klanken en vooral betoverend mooie zang, die het album tot grote hoogten optilt

Ik moet eerlijk toegeven dat de naam Celine Cairo me helemaal niets zei toen ik haar album Overflow een paar dagen geleden in handen kreeg, maar wat ben ik blij dat ik het album niet heb laten liggen. Celine Cairo heeft samen met onder andere topproducer Tim Bran een album met internationale allure afgeleverd. Het is een album dat prachtig is ingekleurd met hier en daar een verwijzing naar London Grammar en dat vol staat met aansprekende songs, maar het kippenvel komt van de prachtige stem van Celine Cairo die veertig minuten lang imponeert met zang die je eindeloos wilt koesteren. Wat mij betreft een van de grote verrassingen van het muziekjaar 2021.

Celine Cairo is een Nederlandse singer-songwriter die inmiddels drie EP’s en drie albums op haar naam heeft staan. Ik was haar naam zelf nog niet eerder tegengekomen volgens mij, tot ik haar nieuwe album Overflow aantrof tussen de nieuwe releases van deze week. Het is wat mij betreft een van de grote verrassingen van deze week, want het nieuwe album van Celine Cairo is een wonderschoon album dat van de eerste tot de laatste noot imponeert.

Ik begon zonder enige achtergrondinformatie aan mijn eerste beluistering van het album en dacht even dat ik nieuw werk van London Grammar in handen had. Dat is niet zo gek, want Overflow werd geproduceerd door Tim Bran, die vooral bekend is van zijn werk met Birdy, Halsey en natuurlijk London Grammar. Ook het nieuwe album van Celine Cairo bevat duidelijk de hand van Tim Bran, die tekent voor atmosferische elektronische klankentapijten en een subtiele maar zeer trefzekere organische basis.

Om associaties op te roepen met het werk van London Grammar is meer nodig, want de band beschikt in de persoon van Hannah Reid over een van de betere zangeressen van het moment. Dat legt de lat hoog voor Celine Cairo, maar de Amsterdamse muzikante blijkt een geweldige zangeres, die zeker niet onder doet voor Hannah Reid en haar qua bereik en klankkleuren zelfs overtreft.

Met de productie, waaraan ook de Amsterdamse muzikant en producer Benjamin Rheinländer bijdroeg, en de werkelijk prachtige stem van Celine Cairo zijn twee sterke kanten van Overflow benoemd, maar het album heeft nog veel meer te bieden.

Celine Cairo nam haar nieuwe album op met haar vaste band, die het album op zeer fraaie wijze heeft ingekleurd. Overflow bevat zoals gezegd de van London Grammar bekende combinatie van atmosferische elektronica en subtiele organische accenten, maar waar de Britse band vaak net wat teveel vertrouwt op het ene trucje, is Overflow gevarieerder en ook sfeervoller ingekleurd.

Ook de kwaliteit van de songs op Overflow is fascinerend hoog. Celine Cairo werkte meerdere jaren aan de songs op het album en werd hierin bijgestaan door een drietal Britse songwriters, onder wie producer Tim Bran. Het levert een serie bijzonder sterke songs op en het zijn songs waarmee Celine Cairo de competitie met de internationale concurrentie makkelijk aan kan.

Ik was direct onder de indruk van Overflow, maar het album is sinds mijn eerste beluistering alleen maar beter geworden. Er valt steeds weer wat nieuws te ontdekken in de mooie klanken op het album, de songs blijven makkelijk hangen maar ook verrassen en dan is er ook nog de prachtige stem van Celine Cairo, die steeds meer indruk maakt en behoort tot de mooiste stemmen van het moment.

Ik lees op het Internet nog niet heel veel en absoluut veel te weinig over het album, maar Overflow van Celine Cairo is een album dat het absoluut verdient om gehoord te horen en dat wat mij betreft over de potentie beschikt om van de Amsterdamse singer-songwriter een wereldster te maken.

Het is slim dat Tim Bran heeft gekozen voor een geluid dat onmiddellijk doet denken aan London Grammar, maar hoe vaker ik naar Overflow luister, hoe minder ik London Grammar hoor en hoe meer Celine Cairo. Ik ben over het algemeen goed voorbereid op de nieuwe albums van de week, maar deze zag ik echt niet aan komen. Ik ben er even stil van. Erwin Zijleman

In het plaatselijke jongerencentrum organiseerden we voorheen nog wel ‘ns een ‘singer/songwriter night.’ Knusse avondjes waren dat. Bankstellen in de zaal, schemerlamp aan en artiesten die volledig akoestisch hun liedjes speelden. Plaatselijke helden zoals Elsa Bekman en Chris Kok, maar ook Tim Knol (net voordat hij bekend werd van radio en TV) en ook deze Celine Cairo.

Het optreden van Celine in ons dorpje is toch al minstens een jaar of tien geleden. Een schuchter meisje nog, maar met haar hemelse stem, akoestische gitaar en prachtige liedjes wist ze het handjevol bezoekers helemaal in te pakken.

Bij het zien en horen van jonge, talentvolle muzikanten wordt ik soms een beetje mistroostig; je ziet een artiest met eindeloos veel meer talent dan alle Chef Specials, Davina Michelles en Miss Montreals bij elkaar, maar je weet vrijwel zeker dat ze nooit het succes en de waardering zullen krijgen die ze verdienen. En ik heb het idee dat het Celine Cairo ook zo vergaat, want In de tien jaar die zijn verstreken sinds het hierboven genoemde optreden heb ik Celine één keet op de nationale radio voorbij horen komen, met de single ‘Follow’ (uit 2013 alweer, prachtig liedje trouwens.)

Haar album Free Fall was, in mijn ogen/oren, een poging om met een meer hitgevoelig geluid c.q. aalgladde produktie, een groter publiek te bereiken. Maar dat is niet helemaal gelukt, zelfs erwinz heeft tot nu toe nog nooit van haar gehoord (en dat wil heel wat zeggen geloof ik)

De produktie van dit album Overflow is ook weer tot in de puntjes, maar is er deze keer helemaal op gericht de stem van Celine optimaal tot zijn (haar?) recht te laten komen. Bovendien zijn de liedjes gewoon goed.

Dat Celine Cairo in verband wordt gebracht met London Grammar is grappig, ze zong immers al zo voordat ooit iemand van Hannah Reid had gehoord. Maar als Celine in het kielzog van London Grammar kan profiteren van hun succes dan is het haar van harte gegund.

Het wordt hoog tijd om Celine Cairo weer een keer live aan het werk te zien. Als het zo ver is kan ik alle liedjes meezingen, want Overflow gaat bij mij op repeat.

Celine Cairo ken ik al even, maar tot een echt overtuigende doorbraak is het voor haar nooit gekomen. Wat altijd buiten kijf staat bij haar muziek is de prachtige stem waar ze over beschikt. Die stem ontbreekt natuurlijk ook niet op dit Overflow en verwarmt je meteen al bij opener Bird Song. Mooi ook dat ze op dat nummer en het opvolgende Famous de muziek in dienst van de stem kunnen stellen. Ook als het muzikaal wat kleiner wordt zoals op The Fire blijft het staan. In contrast staan mijn inziens dan de wat overgeproduceerde nummers als Echoes en Holy War. Veel liever hoor een Celine Cairo zoals ze te horen is op de titeltrack, One Piece en Found A Light. Een album met meestal mooie songs en dus een paar mindere.

Schitterende stem en vrij minimalistisch, wanneer het wat feller wordt zoals op Echoes merk je wel dat de rest vrij tam is. De eerste drie nummers zijn uitstekende openers en tot en met Echoes is het allemaal van heel hoog niveau, dan merk je tot het einde dat het stuivertje wisselen is en ondanks dat haar stem ieder nummer draagt hoop je op een gegeven moment wel op een muzikale twist.

Op Overflow zou een mooi climax aan het einde heel toepasselijk zijn geweest en op Fall zou gekscherend een kleine gitaarsolo op het einde niet misstaan. Dat nummer heeft wat meer body en het zou verfrissend zijn als er meer was van dat nummer op dit album. Je mist ergens toch de variatie aan het einde, terwijl ze die wel bijna aantikt.

Twijfel nog ik haar ga zien in Zwolle, dichtbij - wellicht als de plaats nog iets vaker gedraaid is. Wel heel leuk om te zien hoe we met Nina June en Celine Cairo twee pareltjes in wording hebben voor het poplandschap in Nederland, beide al wel een tijdje onder ons - maar wel steeds bekender aan het worden!

Halve ster erbij na een instore-concert en deze plaat ook op vinyl rondjes te hebben laten draaien, wat een otdekking.

En in mijn jaarlijstje terecht gekomen!