Sean Rowe - The Darkness Dressed in Colored Lights (2021)

ai wat een hoes?? ben toch wel benieuwd

Een nieuw album van de man met die machtige en vooral prachtige stem. Sean borduurt voort op eerder werk en zijn aanpak is onveranderd. Dat geeft niks want ook op nu weer die mooie, rustige pareltjes. Een album voor het juiste moment en stemming. Erg mooi.

Die hoes…ja dacht even een nieuw album van Molly Hatchet te zien. Dat zal aan mij liggen. De hoezen van zijn vorige albums zijn ook niet echt uh mooi.

Goeie plaat alweer van Sean Rowe, al valt de tweede helft wat tegen. Zijn stem blijft echter klinken als een heerlijk warm bad om in ondergedompeld te worden, dus erg is dat allemaal niet, en Toast is een waardige afsluiter voor het album.

3,5 sterren

Wederom een goed, warm album van Sean Rowe. Zijn bariton-stem blijft het gewoon goed doen, ondersteund door fijne composities.

Omdat hij een kleine artiest is en onafhankelijk zijn album opneemt en laat produceren, is het telkens de vraag hoe dat gaat uitpakken. Gelukkig wederom goed. Openingsnummer What are we now, mooi akkoestisch ingezet, direct langzaam opbouwend lang. Vervolgnummer To Make it Real vind ik waarschijnlijk het sterkste nummer van het album. Sem-vlot, doch de zin 'When you loose your faith' wordt telkens met de goede mooie, iets verheffende emotie gezongen, waardoor ik heerlijk in het nummer blijf hangen. Goed is het dan dat het derde nummer Little Death via het drumpatroon even breekt met de vorige twee, doch qua stijl toch mooi in het verlengde ligt. Honey in the morning heeft vlotte moderne geluidselementen in zijn singer-songwriterstijl verwerkt.

Her en der laat Sean Rowe zich weer ondersteunen door saxophoons en trompetten, om het een licht swingend gevoel mee te geven. Het tweede deel van het album is niet zwak, doch het eerste deel vind ik persoonlijk sterker. Alles bij elkaar levert Sean Rowe een evenwichtig sterk album af. Een album met muziek dat mij geruststelt. Dat is fijn.