menu

Saint Etienne - I've Been Trying to Tell You (2021)

mijn stem
3,44 (8)
8 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Dance
Label: [PIAS]

  1. Music Again (5:45)
  2. Pond House (4:02)
  3. Fonteyn (4:50)
  4. Little K (5:45)
  5. Blue Kite (4:51)
  6. I Remember It Well (3:50)
  7. Penlop (5:30)
  8. Broad River (5:35)
totale tijdsduur: 40:08
zoeken in:
avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Saint Etienne - I've Been Trying To Tell You - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Saint Etienne - I've Been Trying To Tell You
Het was vier jaar stil rond Saint Etienne, maar met I’ve Been Trying To Tell You levert de Britse band een verassend avontuurlijk album af, dat je maar blijft verbazen, intrigeren en betoveren

Ik probeer het altijd met nieuwe albums van Saint Etienne, maar tot dusver wist de Britse band me nooit echt te boeien. Het is een enorm contrast met de ervaring die ik heb met het nieuwe album van de band. Waar de muziek van de band in het verleden altijd licht verteerbaar was en vaak niet meer deed dan luchtig vermaken, is I’ve Been Trying To Tell You een fascinerende luistertrip. Het is een luistertrip die het je geen moment echt makkelijk maakt, maar het is er ook een vol verleiding, bezwering en betovering. Het nieuwe album van Saint Etienne staat bol van de invloeden uit de 90s triphop, maar de band geeft er ook een unieke eigen draai aan. Wat een geweldig album. Had ik niet zien aan komen.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik me nooit echt heb verdiept in de muziek van Saint Etienne. De band uit het Britse Croydon bestaat al sinds 1988 en debuteerde vier jaar later. De tien albums die Saint Etienne tussen 1992 en 2017 maakte heb ik allemaal beluisterd, maar onder de indruk was ik nooit.

Saint Etienne maakt op al deze album op het eerste gehoor vooral zomerse, dromerige en betrekkelijk lichtvoetige popmuziek. Het is popmuziek die tegen de chamber pop aan kon leunen of een vleugje bossanova kon bevatten, maar veel vaker flirtte de Britse band met zwoele pop, met elektronica en meestal ook nog met de dansvloer.

Hierdoor waren de albums van Saint Etienne wat mij betreft leuk voor een zomers feestje, maar verder niet zo interessant, al moet ik direct toegeven dat ik nooit veel verder ben gekomen dan oppervlakkige beluistering. Het heeft er wel voor gezorgd dat ik geen hoge verwachtingen had van het onlangs verschenen I’ve Been Trying To Tell You, dat na een stilte van vier jaar is verschenen, al werd mijn nieuwsgierigheid wel aangewakkerd door een aantal hele positieve recensies.

Direct bij eerste beluistering klonk I’ve Been Trying To Tell You anders in de oren dan de muziek van Saint Etienne die ik tot dat moment had gehoord. Voor een band die tot dusver grossierde in zwoele en lichtvoetige popliedjes, is I’ve Been Trying To Tell You een behoorlijk experimenteel album. Het is een album dat zich naar verluidt vooral heeft laten inspireren door popmuziek uit de jaren 90 of zelfs al een ode aan dit decennium moet worden gezien.

De vele samples uit de jaren 90 die worden gebruikt in de songs op het nieuwe album van Saint Etienne verwijzen nog naar de toegankelijke pop die het zelf ook zo lang maakte, maar de samples zijn verstopt in bijzondere klanken. Het zijn grotendeels elektronische klanken, die meestal een beeldend karakter hebben en een bijzondere sfeer creëren.

In muzikaal opzicht lijkt Saint Etienne vooral terug te grijpen op de pioniersdagen van de Britse triphop met zwaar aangezette ritmes en atmosferische klanken. Qua sfeer doet het album wel wat denken aan de eerste albums van Massive Attack, maar het gaat Saint Etienne dit keer meer om de sfeer dan om de songs met een kop en een staart.

Saint Etienne bestaat nog steeds uit leden van het eerste moment Bob Stanley, Pete Wiggs en Sarah Cracknell, die allen vanuit huis bijdroegen aan het album, maar laatstgenoemde speelt op I’ve Been Trying To Tell You een bescheiden rol. Vocalen spelen een ondergeschikte rol op het album en komen nog deels van samples ook en als Sarah Cracknell mag zingen lijkt het vaak of er lukkraak wat vocalen op de muziek zijn geplakt. Het draagt op een of andere manier wel bij aan de unieke sfeer op het album.

I’ve Been Trying To Tell You is veertig minuten lang een fascinerende en bezwerende luistertrip. Het is een bedwelmende maar ook sprookjesachtig mooie soundtrack bij een film waarvan je zelf de beelden mag bedenken. Ik heb de laatste dagen ook wat geluisterd naar de rest van het oeuvre van Saint Etienne, dat wel wat beter is dan in mijn beleving, maar de pure magie hoor ik alleen op het wonderschone I’ve Been Trying To Tell You, dat de fantasie genadeloos prikkelt, maar je ook binnen de kortste keren naar een droomwereld voert. Wat een fascinerend album van Saint Etienne. Erwin Zijleman

avatar van deric raven
3,5
De tweede helft van de economische voorbeeldige jaren negentig verloopt soepeltjes en probleemloos. De uitdagende verticale radioprogrammering is feitelijk ingehaald door de vervlakking van de horizontale flatline uitzendingen. Een bloedeloze wereld verkeert in een eindeloze zomer modus en er kan helemaal niks meer mis gaan, totdat daar ruw een einde komt door die beruchte 9/11 verstoring. Een rondrazende tornado aan vernietigingen die de opgedrongen stilte verbreekt en zelfs openbreekt. Opeens verkeert iedereen weer in die oplettende staat van alertheid.

Saint Etienne pakt die datum als eindpunt en beschrijft achterstevoren de gemoedsarmoede van de voorliggende vijf jaren op I’ve Been Trying to Tell You. Saint Etienne vernieuwt niet, maar durft zichzelf wel op hun 10e album uit te dagen. Het Londense drietal legt samen met producer Augustin Bousfield deze monumentale periode vast in een tijdsgebonden capsule, een kunstmatig voedingssupplement die de honger naar het verleden op consumerende wijze voedt.

Een bijzonder project waarbij teruggegrepen wordt naar fragmentarische uitgezochte samplers versterkt met verkoelende beelden van fotograaf en filmmaker Alasdair McLellan. Een muzikale driedimensionale panorama film waarbij kindvriendelijke zorgeloosheid afgewisseld wordt door een dreigende vernietigende regenbui. Terug naar die zomer van je leven dus.

Muzikale ansichtkaarten die het pre-COVID-19 tijdperk opzoeken. Music Again is onbezorgd en lui. Bevredigend maar ook ongemakkelijk ontevreden, verlangend bijna. Een hittegolf aan kabbelende en knabbelende gitaargolven, zonnebrand gunfactor 50 met kans op het verslavende effect door de dorstige en zanderige beats. Eeuwig gebrandmerkt door markerende zonnestralen. Berustende Triphop ingeleid door die beeldschone vocalen van Sarah Cracknell. Never Had A Way To Go….. gevolgd door de gelukzalige woorden Here It Comes Again, Cannot Outrun My Desire van Natalie Imbruglia in Pond House. Afstoten en aantrekken.

Saint Etienne werkt vanuit hun eigen doorzichtige olievlek coronabubbel. kleurrijk, maar wel zo pompeus opgeblazen dat deze op het punt van knappen staat. We zoeken ons geluk in mediterende mindfulness zuivering en spoelen elk sprankje van ellende met verdovende klanken weg om de gedachtes schoon in repeat stand de leegte te laten trotseren. I’ve Been Trying to Tell You is prettig voorgeprogrammeerd, veilig en zonder gevaar.

Little K is een new age ambient cadeautje, bewustwording en vervaging van de vertrouwde omgeving ineen om vervolgens geheel op te gaan in de Blue Kite onzichtbaarheid. I Remember It Well gaat zelfs nog verder terug en wordt gevormd door de holle echo’s van de postpunk, de zelf gecreëerde dreampop die halverwege de jaren tachtig een vredige cyclus van escapisme inluiden.

Het is bijzonder hoe Saint Etienne die inspiratieloze hiaten van leegte om weet te zetten in inspirerende tracks. I’ve Been Trying to Tell You is de hunkering naar een denkbeeldige vakantiebestemming in silent disco digitalisering. Zo levendig voorgesteld waardoor het een deel vormt van de surrealistische mindsetting van het collectieve geheugen.

Saint Etienne - I've Been Trying to Tell You | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Gast
geplaatst: vandaag om 11:04 uur

geplaatst: vandaag om 11:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.