Freddie Hubbard - The Black Angel (1970)

In 1970 zat zo bijna elke bopper te experimenteren met jazzrock en fusion. Zo ook Hubbard. Maar ik vind deze plaat niet zo heftig richting jazzrock, want daarvoor swingt Louis Hayes (drums) nog teveel, evenals de walking-bass van Reggie Workman. De solo's van Hubbard zijn wel heel heftig en overstijgen de hardbop wel degelijk. Pianist Kenny Barron speelt veel electrische piano op deze plaat, en dat maakt het wel wat meer fusionesque.

Het meest experimenteel is het eerste nummer dat geheel kant a beslaat. Kant b is gek genoeg een mix van latin jazz, souljazz en wat jazzfunk. Hiermee zou Hubbard meer bekendheid krijgen in de jaren 70. Eigenlijk is kant b helemaal niet zo waanzinnig gaaf als kant a. Het is dus echt de compositie Spacetrack wat deze release echt boeiend maakt.

Het laatste nummer Coral Keys is van Walter Bishop jr en hij zal in 1971 een gelijknamige plaat uitbrengen, met dit nummer erop. Bill Hardman neemt later dit nummer ook op.