Gavin Sutherland - Tango at the Lost Café (2013)

Met Tango at the Lost Café heeft Gavin Sutherland een mooie gevarieerd album afgeleverd. Een aantal liedjes zijn opvallend optimistisch voor Sutherland's doen. Sommige liedjes bevatten de nodige humor. Over het algemeen is de man wat melancholiek, wat voor mij ook zijn charme heeft in zijn muziek.
Het is heel goed mogelijk dat een aantal composities tot stand zijn gekomen tijdens de opnames van het album, want kijkend naar het lijstje mensen die bedankt worden is het één groot reüniefeest geworden.
Zo speelde drummer John Wright mee op een paar nummers, wat in combinatie met broer Iain Sutherland driekwart van de formatie A New Generation (1968-1970) opleverde. Maar door de samenwerking met broer Iain, drummer Willie Wilson en gitarist Tim Renwick op een aantal nummers kun je spreken van een onofficiële reünie van Sutherland Brothers & Quiver (1972-1978). Vriendschappen die in Sutherland's eigen woorden in een paar gevallen teruggaan naar de schoolbanken.
Hoogtepunten op dit album zijn voor mij de J.J. Cale pastiche Down to the River, het melancholieke en herkenbare Something I Said, Believe in Yourself en Nobody Does It Like You. Het laatste nummer wordt m.i. enigszins ontsiert door een fade out. Daar is toch wel een fatsoenlijk einde voor te verzinnen, denk ik. Eervolle vermeldingen gaan naar het feestelijke Tango at the Lost Café en het bluesy/jazzy Two Tone Shoes (Let It Roll).