Hvalfugl - By (2017)

Niet bijster mooie hoes voor een verder erg fraaie plaat.

Ik kwam Hvalfulg op het spoor omdat ik op zoek was naar bands/acts die muziek maken op het snijvlak van jazz, folk en neoklassiek. Het ECM-label heeft hier veel epigonen van, maar dit is een independent artiest. Songmatig is het wat te vergelijken met landgenoten Bremer/McCoy of bijvoorbeeld Mammal Hands.

De bezetting is piano, gitaar en contrabas. Geen drums dus en geen blazers. Dat is even weer heel wat anders. Misschien is het hier en daar ook wat te vergelijken met Mike Oldfield. De muziek die we hier krijgen voorgeschoteld is warm, ruimtelijk, dromerig en met name het open en cleane gitaargeluid trekt direct de aandacht. De contrabas zorgt voor solide en stevige basis, waarover de piano en gitaar de melodieën spelen en kalme solo's.

Echt waarlijk prachtig, en ik doe er een halve punt bij omdat ik een goede bui ben, en deze plaat mijn goede bui versterkt. Het is ook een plaat die goed bij de herfst past.