Adia Victoria - A Southern Gothic (2021)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Adia Victoria - A Southern Gothic - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Adia Victoria - A Southern Gothic
Adia Victoria debuteerde een jaar of vijf geleden opvallend, maar zet enorme stappen op het zeer fraaie A Southern Gothic, dat op bijzondere wijze genres aan elkaar smeedt in een bijzonder geluid

A Southern Gothic van Adia Victoria is een conceptalbum over het zuiden van de Verenigde Staten vanuit het perspectief van de Amerikaanse muzikante. Het is een album vol bijzondere verhalen en het zijn verhalen die op prachtige, maar ook bijzondere wijze zijn ingekleurd. Adia Victoria bestrijkt binnen de muziek uit het zuiden van de VS een breed palet en slaat een brug tussen rootsmuziek uit het verleden en muziek uit het heden. A Southern Gothic rijgt op bijzondere wijze genres aan elkaar en Adia Victoria maakt dit keer veel indruk als zangeres. Het levert een bijzonder klinkend album op, dat absoluut de aandacht verdient van een breed publiek.

De naam Adia Victoria, die opduikt in de releaselijsten van deze week, deed bij mij niet direct een belletje rinkelen, tot ik er achter kwam dat ik in 2016 haar debuutalbum Beyond The Bloodhounds met zeer lovende woorden besprak op deze BLOG. Ik ben de Amerikaanse muzikante hierna kennelijk snel vergeten, want haar in 2019 verschenen tweede album Silences heb ik niet opgemerkt en ook haar debuut had ik sinds 2016 niet meer beluisterd.

Beyond The Bloodhounds heb ik er nog eens bij gepakt en is het best te omschrijven als een intrigerend vat vol tegenstrijdigheden. Op het deze week verschenen derde album van Adia Victoria klinkt haar muziek een stuk consistenter dan op het veelkleurige debuut, maar ook A Southern Gothic laat zich niet zomaar in een hokje duwen.

A Southern Gothic is een conceptalbum over het leven in de zuidelijke staten van de Verenigde Staten. Adia Victoria vertelt persoonlijke verhalen over het leven in het diepe zuiden van de Verenigde Staten en vertelt deze verhalen voor de afwisseling eens niet vanuit het perspectief van de witte man, maar vanuit het perspectief van de zwarte vrouw.

Adia Victoria groeide zelf op in een zeer gelovige gemeenschap in South Carolina, maar opereert tegenwoordig vanuit Nashville, Tennessee. In muzikaal opzicht beperkt Adia Victoria zich dit keer voornamelijk tot de muziek die in het zuiden van de VS wordt gemaakt, waarbij het nog wel alle kanten op kan en waarbij uitstapjes buiten de gebaande paden niet worden geschuwd.

In een aantal tracks op het album domineren folk, heel veel blues, soul en gospel, maar A Southern Gothic bevat ook jazzy tracks en kan ook opschuiven richting hiphop of pop. Het knappe is dat de Amerikaanse muzikante al deze invloeden combineert in het instrumentarium waarin de banjo prachtig samenvloeit met moderne elektronica.

De muziek van de Amerikaanse muzikante sleept zich vaak in een wat lager tempo voort en voelt zo warm en broeierig aan als je verwacht van een album uit het zuiden van de Verenigde Staten. Het voorziet het album van een bijzondere sfeer, die authentiek maar ook eigentijds aanvoelt.

A Southern Gothic bevat eenmalige gastbijdragen van Margo Price, Jason Isbell en Matt Berninger, die van mij buiten het gitaarspel van Jason Isbell niet hadden gehoeven, maar ook niet heel erg in de weg zitten. Voor de productie van het album werkte de Amerikaanse muzikante samen met Mason Hickman, maar ook T-Bone Burnett deed als 'executive producer' een duit in het zakje en dat hoor je.

Zeker in de wat meer roots georiënteerd tracks op het album waan je je aan de oevers van de Mississippi, maar ook de songs met andere invloeden passen uitstekend op het album. Vergeleken met haar debuutalbum klinkt het album wat minder ruw en explosief, maar de kwaliteit van de instrumentatie is een stuk constanter, terwijl Adia Victoria flinke groei laat horen als zangeres en als songschrijver.

Ik twijfelde een paar jaar geleden nog wel wat over haar debuutalbum, maar A Southern Gothic is een groots album. Het is een album dat steeds weer andere wegen in slaat, maar geen moment klinkt als een allegaartje. Het is een album dat zich hier en daar heeft laten beïnvloeden door stokoude Amerikaanse rootsmuziek, maar een aantal andere songs op het album kan alleen maar zijn gemaakt in deze tijd. Het levert een album op dat direct overtuigt, maar dat ook hopeloos intrigeert en blijft intrigeren. Erwin Zijleman

Dit album zou ook wat meer aandacht mogen verdienen, maar het aantal recensies is nog niet op één hand te tellen. Ik wam het tegen op de site van een muziekzaak… Ik ben geen enorme kenner van dit genre maar in de rotatielijst zou het volgens mij zeker niet misstaan. Hoewel dramatische thema’s de revue passeren komt het op mij niet al te zwaarmoedig over, maar sleept de afwisseling en de kwaliteit in de songs me er makkelijk doorheen. En wilde ik het na één keer luisteren, weer opnieuw horen, mogelijk ligt het ook aan de tijd van het jaar of mijn eigen soms onpeilbare gemoedstoestand.

Nummertje 3 met de andere artiesten had niet gehoeven, maar wat een mooi broeierig (folk/ soul?) album verder zeg! Zoals erwinz zegt laat het zich zeker niet in een hokje duwen, maar is het een mooi sfeervol geheel met een eigen geluid en dat verdient een groot compliment.