Anthony Hamilton - Love Is the New Black (2021)

Vrijdag een nieuwe release van deze nu-soul-grootheid. Zijn oude platen hebben niet teleurgesteld, al zit hij soms wat in de gladde hoek (qua productie), zijn stem is erg fijn. Ik ben benieuwd.

Met de albums Comin’ From Where I’m From en Ain’t Nobody Worryin’ wist Anthony Hamilton zijn naam te vestigen in de soulwereld. Opvolgende albums haalden dan niet het niveau van die twee genoemde platen, maar dat deed niks af aan het feit dat ze wel erg vermakelijk waren met een paar losse ijzersterke songs. Nu is het alweer tijd voor album nummer 8 (10 als je de twee lost-track albums meeneemt). Een album die in niks echt kan verrassen. Altijd staan er wel een paar prijsnummers op zijn platen, maar die mis ik op dit album toch wel. Zijn stem is onveranderd goed en draagt weeral de nummers, maar alles er omheen is net wat standaard, te weinig vernieuwend. Het kietelt net te weinig om een hele fijne plaat te zijn. Misschien wel zijn minste album tot nog toe.