Sponge - Lavatorium (2021)

Sponge, een collectief dat destijds met Rotting Pinata een grote indruk op mij achterliet. Door velen op een grote hoop gegooid met al die andere bands die er een 'Seattle sound' op nahielden. En dat is onterecht, de heren putten weliswaar wat inspiratie uit de alternatieve hoek maar waren en zijn niet vies van invloeden uit andere genres. Een beetje Bowie, een vleug Glam, maar ook Iggy & The Stooges komen af en toe om de hoek kijken. Kortom, het debuut stond vol met afwisselende songs, uitwaaierende gitaarpartijen en de bevlogen zang van Vinnie Dombroski. Inmiddels zijn we 27 jaar verder en vormt Lavatorium een redelijke aanvulling in het oeuvre van de band. Het songmateriaal is degelijk, bij vlagen venijnig maar ook is hier en daar ruimte voor enkele melancholische stukken. Lavatorium maakt echter geen grote indruk, daarvoor is het gebodene net niet sterk genoeg. Hier en daar weten de heren nog wel raak te schieten, On the Dead Highway en Socially Distant nestelen zich al direct in je hoofd, al dan niet vanwege een fijne groove of de overtuigende zang van Vinnie. Echter de meeste riffs of gitaarpartijen heb ik al eerder gehoord van de band maar dan sterker. Dat wil niet zeggen dat ik mij niet vermaak met deze worp. De heren klinken nog altijd gedreven en draaien nooit om de hete brij heen. Kortom een sympathiek plaatje zonder echte uitschieters.