Le Ren - Leftovers (2021)

Het zijn beslist geen kliekjes die geserveerd worden op Leftovers. Het betreft het debuutalbum van zangeres Lauren Spear(28) uit Montreal. Liedjes die ze afgelopen vier jaar schreef. Het album werd echter vorig jaar voorafgegaan door de ep Morning & Melancholia. Hierop staat centraal het verwerken van het verlies van haar ex-vriend bij een auto-ongeluk twee jaar ervoor. De eerste single Dyan van het nieuwe album kreeg onder andere al veel lovende aanacht van Stereogum, Paste (Best New Songs), Brooklyn Vegan, Consequence (New Sounds-afspeellijst) en Jeff Tweedy's Substack. Het ontroerende liedje is een ode en opgedragen aan haar lang geleden overleden moeder Dyan. Haar moeder is op het eind te zien op privébeelden in de door Ali Vanderkruyk gemaakte video. De prachtige nieuwe single I Already Love You werd gisteren vrijgegeven. Naarmate ze ouder wordt begint Lauren steeds meer over het moederschap na te denken : “I Already Love You is geschreven voor een mogelijke toekomst.”. Kers op de taart is hier trouwens de weemoedige cello. Haar poëtische teksten worden qua niveau vergeleken met grootheden als Neil Young en John Prine. Als muzikale invloeden rept het persbericht over klassieke iconen als Joni Mitchell, Vashti Bunyan en Karen Dalton en uit de nieuwe lichting zangeressen als Adrianne Lenker, Jessica Pratt en Laura Marling. Daar zou ik graag Erin Rae McKaskle aan toe willen voegen. Een nummer als Was I Not Enough bevat dezelfde subtiele countryinvloeden als die van McKaskles nummers. Gastmuzikanten zijn Buck Meek en Tenci (duet op Annabelle & MaryAnne). Het album werd voortreffelijk geproduceerd door Chris Cohen. Leftovers is een debuut dat zeer weinig tijd nodig heeft om de luisteraar te overtuigen. Le Ren is dan ook een blijvertje.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Le Ren - Leftovers - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Le Ren - Leftovers
Het is niet zo makkelijk om de aandacht vast te houden met uiterst sobere folksongs, maar Le Ren doet het met speels gemak dankzij wonderschone accenten en een verrassend doorleefde en veelzijdige stem

Na de uitstekende EP Morning & Melancholia levert Le Ren, het alter ego van de uit het Canadese Montreal afkomstige Lauren Spear, met Leftovers een prachtig debuutalbum af, dat zeker niet moet worden gezien als een verzameling restjes. Le Ren roept met haar muziek associaties op met vergeten Amerikaanse folkzangeressen van heel lang geleden, maar ze vindt ook aansluiting bij een aantal talentvolle folkies van het moment. Leftovers is uiterst sober, maar ook zeer smaakvol ingekleurd door flink wat muzikanten, die zich geen moment op de voorgrond dringen. Deze plek is immers gereserveerd voor de geweldige stem van Lauren Spear, die garant staat voor een half uur kippenvel.

Le Ren is het alter ego van de Canadese muzikante Lauren Spear, die deze week debuteert met het album Leftovers. Het is een opvallende titel voor een debuutalbum, maar in het geval van Le Ren is de titel niet eens zo gek.

De singer-songwriter uit Montreal debuteerde vorig jaar met de EP Morning & Melancholia, waarop Lauren Spear het verongelukken van een ex-partner twee jaar eerder een plek gaf en probeerde te dealen met het besef dat zij de enige was met herinneringen aan het geluk van de twee. Op Leftovers ontbreken de songs van de EP, maar staan wel flink wat songs die Lauren Spear eerder schreef, wat de titel van het album rechtvaardigt.

Voor mij voelt het debuutalbum van Le Ren echter zeker niet als een verzameling restjes, maar als een echt debuutalbum en ook nog eens een heel goed debuutalbum. Lauren Spear is nog een jonge twintiger, maar ze klinkt op Leftovers verrassend doorleefd of zelfs als een oude ziel. Dat laatste heeft ook te maken met de muziek die de Canadese muzikante maakt. Veel songs op Leftovers zijn zeer spaarzaam ingekleurd met vooral een akoestische gitaar en de doorleefde stem van Lauren Spear.

Het klinkt een stuk soberder dan de EP van vorig jaar en het herinnert meer dan eens aan folkzangeressen die decennia geleden aan de weg timmerden in de Verenigde Staten als Karen Dalton, Judee Sill en Linda Perhacs. Leftovers doet hiernaast wel wat denken aan de meer folk georiënteerde muziek van Joni Mitchell of aan singer-songwriters uit het heden als Jessica Pratt en Haley Heynderickx.

Le Ren heeft met haar bijzondere stem genoeg aan een uiterst sobere instrumentatie, maar haar muziek wordt mooier wanneer de akoestische gitaar gezelschap krijgt van de piano of liever nog de pedal steel of de viool of cello. Ook wanneer het geluid op Leftovers net wat voller is ingekleurd is de muziek van Le Ren overigens uiterst ingetogen.

Le Ren opereert in een genre waarin de concurrentie momenteel moordend is, maar Leftovers is een album dat zich makkelijk weet te onderscheiden, enerzijds door het sobere geluid en de hang naar het verleden en anderzijds door de bijzondere stem van Lauren Spear, die een veelkleurig stemgeluid heeft, dat zowel doorleefd als engelachtig kan klinken.

Leftovers is een album zonder al te veel opsmuk, of helemaal geen opsmuk, want de accenten van de extra instrumenten die worden ingezet zijn te subtiel om onder de noemer opsmuk te vallen. Ondanks het sober klinkende instrumentarium zijn er overigens flink wat muzikanten te horen op het album, maar producer Chris Cohen, onder andere bekend van Weyes Blood, Ohmme en onze eigen Amber Arcades, is er in geslaagd om alle instrumenten te vangen in een geluid dat soms zelfs wat Spartaans aandoet.

Het is niet zo makkelijk om de aandacht vast te houden met sober klinkende songs als die op het debuut van Le Ren, maar de muzikante uit Montreal slaagt er in en houdt je ruim dertig minuten aan de speakers of de koptelefoon gekluisterd. Ik was vorig jaar best onder de indruk van het melancholische Morning & Melancholia, maar het soberdere maar ook authentieker klinkende Leftovers is nog veel mooier. De folkscene van het moment heeft er met Lauren Spear AKA Le Ren weer een groot talent bij. Erwin Zijleman