Lang niet het beste album van Albert King, daarvoor is het te gepolijst, al maakt deze soulblues (met bijbehorende dameskoortjes) toch wel wat in mij los. Dat ik een zwak voor Albert King heb zal daar wel iets mee te maken hebben. De songs vind ik niet echt denderend, maar in instrumentaal opzicht kom ik niet veel tekort, met vooral een lekkere bas, en fijn gitaarwerk. En ik houd van zijn stemgeluid, dat scheelt ook.
Het album bezit ik in de vorm van een Amerikaanse vinylplaat (een "cut-out"), die prima klinkt. Ook op YouTube te beluisteren.