Guided by Voices - It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them! (2021)

Eindelijk! Het werd ook wel weer tijd! Mooi vooruitzicht!

Goh Lee Kwang eat your heart out!

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Guided By Voices - It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them! - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Guided By Voices - It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them!
Guided By Voices blijft maar strooien met albums, maar de kwaliteit wordt zeker niet minder, zoals is te horen op het fantastische It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them!, dat weer 15 tracks imponeert

De productiviteit van Guided By Voices grenst de afgelopen jaren aan het ongelooflijke. De band bestaat inmiddels ruim 35 jaar, maar brengt de afgelopen jaren moeiteloos drie albums per jaar uit. Met het deze week verschenen It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them! staat de teller dit jaar pas op twee, maar wat verkeert de Amerikaanse band in een geweldige vorm. Op haar nieuwe album grossiert de band uit Ohio in aanstekelijke gitaarsongs, maar graaft het ook weer verrassend diep in songs die meerdere genres verkennen. Het is niet veel bands gegeven om na 35 jaar nog zo productief en zo goed te zijn, maar Guided By Voices flikt het voor de zoveelste keer en voor de tweede keer dit jaar.

We zijn alweer bijna aan het einde van oktober en het werd dus wel weer eens tijd voor een nieuw album van de Amerikaanse band Guided By Voices. De band rond Robert Pollard verrijkte haar zeer imposante oeuvre in 2019 met drie albums en ook vorig jaar verschenen er drie albums van de band uit Dayton, Ohio. In 2021 stond de teller met het uitstekende Earth Man Blues echter pas op 1, al was het debuutalbum van Cub Scout Bowling Pins stiekem ook gewoon een Guided By Voices album natuurlijk.

Officieel staat de teller met het deze week verschenen It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them! echter op twee en ook dat is nog altijd een prestatie van formaat voor een band die al sinds de jaren 80 meedraait en zo langzamerhand een flinke plank in de platenkast claimt.

Met de kwantiteit zit het de afgelopen jaren wel goed bij Guided By Voices, maar ook in kwalitatief opzicht maakt de Amerikaanse band een uitstekende periode door, wat mede te danken is aan de behoorlijk stabiele bezetting.

Ook It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them! werd weer gemaakt met de inmiddels bekende line-up bestaande uit zanger Robert Pollard, gitaristen Doug Gillard en Bobby Bare Jr. en de door Mark Shue en Kevin March gevormde ritmesectie. Ook producer Travis Harrison is weer van de partij, waardoor er wat betreft de bezetting niets is veranderd.

Het knappe is dat Guided By Voices er in slaagt om op alle albums die de afgelopen jaren zijn verschenen, steeds weer net wat anders te klinken. Ook op It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them! zoekt de band uit Ohio weer met enige regelmaat het experiment. De openingstrack Spanish Coin klinkt anders dan we van de band gewend zijn met invloeden uit de Spaanse muziek, maar ook in op het oog redelijk rechttoe rechtaan rocksongs op het album heeft Guided By Voices dit keer veel bijzonders toegevoegd.

De stem van Robert Pollard gaat steeds meer op die van Peter Gabriel lijken, wat de muziek van Guided By Voices af en toe een proggy tintje geeft, maar Guided By Voices is ook nog altijd de lo-fi band die ook in nog geen twee minuten een perfecte rocksong kan afleveren. Op het nieuwe album van de band worden maar liefst 15 songs in iets meer dan 40 minuten gepropt, wat de catalogus van de band nog wat indrukwekkender maakt.

It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them! bevat, net als de vorige albums van Guided By Voices, een aantal gitaarsongs die zich direct opdringen, maar ook op dit album weet de band weer te verrassen met bijzondere wendingen, waaronder de inzet van trompetten.

Je zou verwachten dat de band na zoveel albums in een paar jaar tijd wat door de inspiratie heen raakt, maar Guided By Voices klinkt ook op It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them! weer als een diesel die net warm begint te draaien. Zeker de catchy gitaarsongs op het album gaan er in als koek, maar ook de net wat donkerder of psychedelischer getinte songs op het album bevallen me zeer.

Guided By Voices begon in 2017 met August By Cake aan haar zoveelste jeugd. Inmiddels zijn we vier jaar en elf (!) albums verder, maar Guided By Voices lijkt alleen maar beter te worden. Earth Man Blues schaarde zich eerder dit jaar onder mijn favoriete Guided By Voices albums en krijgt nu gezelschap van het fantastische It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them!. Wat een band! Erwin Zijleman

Hoogtepunt in de laatste reeks platen van GVB, gewoon weer heel sterk. Ongelofelijk hoe productief Robert Pollard ("op gevorderde leeftijd") sterke platen blijft afleveren.

Net als je denkt dat Robert Pollard een definitieve doorstart maakt met Cub Scout Bowling Pins, komt dan toch de langverwachte opvolger van het eerder dit jaar uitgebrachte Earth Man Blues uit. Het is onderhand de gewoonte dat er elk jaar minimaal drie lo-fi albums van zijn hand verschijnen, en ook het al eerder aangekondigde It’s Not Them. It Couldn’t Be Them. It Is Them! met wijdbeense rock and roll hoes maakt de nodige indruk. Kwaliteitsvervaging? Daar hebben ze hier nog nooit van gehoord, al hebben we onderhand wel te maken met een Guided By Voices inflatie. Jammer eigenlijk, want ook deze powerpop plaat is mij net zo dierbaar als het eerder verschenen werk.

Ondertussen duikt Robert Pollard alweer vijf jaar lang met dezelfde groep rasmuzikanten de studio in, en heeft hij in deze samenstelling zo’n 13 albums afgeleverd waar menige band jaloers op zal zijn. Robert Pollard heeft inclusief zichzelf, oudgediende Doug Gillard en redelijk vers bloed Bobby Bare Jr., drie totaal verschillende meesterlijke gitaristen in het gezelschap. Aangevuld met nieuwkomer Mark Shue op bas en de al eerder actieve drummer Kevin March duiken we de rockgeschiedenis in. Vernieuwend is het nergens, maar wat zijn het weer 15 heerlijke rockdeuntjes geworden. Het is maar een topje van de ijsberg als we alle frontman projecten bij elkaar optellen, maar laten we het voor het gemak maar houden op de 34e Guided By Voices plaat.

Spanish Coin mengt de inspirerende The Doors psychedelica met de zigeuner folk oerkracht van Love. Er wordt gelinkt naar de Breaking Bad drugsconnecties, en de grensmuur die het afstervende Mexico van de Verenigde Staten amputeert. Een naar de huidige tijd getrokken spaghettiwestern filmscenario in de lijn liggende van de dramatische Sergio Leone klassieker Once Upon a Time in the West. De treurnis van de mariachi-trompetten staat gelijk aan het weggejaagde volk, welke als rondreizende nomaden verplicht zijn om telkens weer datzelfde rondje te doorlopen. Een dieptrieste erfenis die Donald Trump de inwoners daar had willen schenken. Het anarchistische licht opruiende People Need Holes is een publieke uitnodiging om deze belofte te breken. Op maatschappelijk vlak zit het dus ook weer helemaal goed bij Robert Pollard die de eenvoud van zijn teksten misbruikt voor maximaal eindresultaat.

Deze indrukwekkende opener wordt opgevolgd door het stevige High in the Rain. Een stortvloed aan noise vaagt de overwinnaarsmentaliteit van de track weg. Een hoog staaltje aan klassieke jaren negentig Guided By Voices rock met georkestreerde strijkers die nergens gedateerd aanvoelt. Het donkere Seattle geluid van Dance of Gurus wordt onderbroken door verfrissende honky-tonk koebel ritmes. Die afwisseling tussen afstotende ruwheid en innemende vitaliteit staat tevens centraal in het grauw twinkelende Flying Without a License. Zou daarin zich dan die kracht van Guided By Voices bevinden? Er gebeurt altijd iets magisch als de uit Ohio afkomstige indierockers tegenstrijdige stijlen met elkander laten inmengen. Bij vrijwel elke andere band ontstaat er dan een diepzwart geluid, terwijl Robart Pollard juist een lilapaars Paisley Underground kleurenpalet creëert.

Het trippende hypnotiserende Psycho House, de grillige spookstadsong Maintenance Man of the Haunted House, de dronken waanzin van Razor Bug, en het rammelende ketting rock einde van Chain Gang Island zijn horrorliedjes, die net genoeg aan de eigen verbeelding overlaten. Die typische old school Guided By Voices beleving wordt opgeroepen door het uptempo I Share a Rhythm, het luie Cherub and the Great Child Actor, de springstok luchtigheid van My (Limited) Engagement en de stevige collegerock van Black and White Eyes in a Prism, terwijl het ritmische I Wanna Monkey verzuipt in dromerige Sonic Youth Daydream Nation nostalgie.

It’s Not Them. It Couldn’t Be Them. It Is Them! is een vrij ernstige plaat, de humor is subtiel aanwezig, als de krakende ruis in The Bell Gets Out of the Way afgewisseld wordt met een Burt Bacharach blazersarrangement. Ik probeer Guided By Voices te betrappen op saaiheid en automatische pilootnummers, maar moet weer concluderen dat de verveling nog steeds niet heeft toegeslagen. Wat een lekkere plaat weer! Kunnen ze zichzelf na al die jaren nog overtreffen? Nee, dat niet, maar ze evenaren hiermee wel Earth Man Blues.

Guided by Voices - It's Not Them. It Couldn't Be Them. It Is Them! | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Ja, deze is weer heerlijk! De eerste twee van vorig jaar waren al vrij sterk, maar deze doet daar nog een schepje bovenop.

Een erg mooi album van een band die ik nooit zo heb gevolgd door een aantal tegenvallende albums in het verleden. Het hoge gemiddelde van dit album maakte me toch weer nieuwsgierig en niet ten onrechte.
Het album bevat een aantal verrassingen. Neem de Spaans klinkende opener gebolgd door een reeks nummers die mij wat retro in de oren klinken. Zelfs een naam als The Who komt dan in mij op.
De strijkjes die in sommige nummers opduiken maken me ook erg blij en zo valt er vast nog meer te ontdekken in de komende draaibeurten.
4*