Dean Wareham - I Have Nothing to Say to the Mayor of L.A. (2021)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Dean Wareham - I Have Nothing To Say To The Mayor Of L.A. - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Dean Wareham - I Have Nothing To Say To The Mayor Of L.A.
Dean Wareham kennen we van legendarische bands als Galaxie 500 en Luna, maar dat hij het ook solo kan laat hij horen op het geweldige I Have Nothing To Say To The Mayor Of L.A., dat 40 minuten imponeert

Het aanbod aan nieuwe releases is op het moment zo groot dat je makkelijk een goed album over het hoofd ziet, maar de naam Dean Wareham zie ik gelukkig niet zomaar over het hoofd. De van oorsprong Nieuw-Zeelandse muzikant heeft met zijn bands Galaxie 500 en Luna flink wat klassiekers op zijn naam staan en die maakte hij ook met zijn echtgenote Britta Phillips als Britta & Dean. Met I Have Nothing To Say To The Mayor Of L.A. levert Dean Wareham een geweldig soloalbum af. Het is een album met songs die decennia oud hadden kunnen zijn, maar ook in het nu imponeren, al is het maar door de doorleefde zang en het schitterende gitaarwerk. Geweldig dat hij terug is.

De van oorsprong Nieuw-Zeelandse muzikant Dean Wareham was de drijvende kracht achter de roemruchte Amerikaanse bands Galaxie 500 en Luna en vormde samen met ex-Luna lid en echtgenote Britta Phillips ook nog eens het duo Dean & Britta. Dean Wareham tekent hiermee voor een kleine twintig bijzonder fraaie albums in mijn platenkast, want nagenoeg alles waaraan hij zijn naam heeft verbonden is van hoog niveau. Het geldt ook voor zijn twee soloalbums uit 2013 en 2014, al is de laatste inmiddels al weer zeven jaar oud.

Deze week keert Dean Wareham terug met een nieuw soloalbum en het is een geweldig album geworden. Op I Have Nothing To Say To The Mayor Of L.A. horen we Dean Wareham in absolute topvorm en bewijst hij nog maar eens wat een geweldig songwriter hij is. I Have Nothing To Say To The Mayor Of L.A. biedt alle ruimte aan de singer-songwriter in Dean Wareham en dat is een kant die ik minder goed van hem ken dan de rockmuzikant.

Het levert een tijdloos album op, dat bij mij in eerste instantie vooral associaties opriep met de muziek van de Australische band The Go-Betweens, waarmee de lat voor I Have Nothing To Say To The Mayor Of L.A. meteen ontiegelijk hoog ligt. Een andere associatie die opkomt bij beluistering van het album is het latere werk van Lou Reed en ook dat is vergelijkingsmateriaal waarmee je thuis kunt komen. Wanneer het album wat psychedelischer klinkt hoor ik ook nog wel wat van The Velvet Underground, maar uiteraard heeft Dean Wareham zelf ook een aansprekend muzikaal verleden om uit te putten.

Dean Wareham werkt op zijn nieuwe album wederom samen met producer Jason Quever, die we kennen van zijn band Papercuts, maar ook als producer van Beach House, Cass McCombs en dus Dean Wareham. Deze Jason Quever heeft het nieuwe album van de voormalig voorman van Galaxie 500 en Luna prachtig geproduceerd. De Nieuw-Zeelandse muzikant, die inmiddels al heel veel jaren in de Verenigde Staten woont, heeft een tijdloos klinkend gitaaralbum gemaakt dat prachtig is opgenomen.

In het gitaarwerk hoor je met enige regelmaat een echo uit het roemruchte verleden van Dean Wareham en die echo’s hoor je uiteraard ook in zijn stem, die inmiddels prachtig doorleefd klinkt en op bijzonder fraaie wijze het van Scott Walker bekende Duchess covert.

Als echtgenote Britta Phillips (die ook flink wat instrumenten bespeelt op het album) achtergrondvocalen toevoegt, hoor ik ook wel wat van de albums van Dean & Britta, maar over het algemeen genomen horen we op I Have Nothing To Say To The Mayor Of L.A. toch weer een net wat andere kant van Dean Wareham.

I Have Nothing To Say To The Mayor Of L.A. is een album dat met enige fantasie ook een aantal decennia geleden gemaakt had kunnen worden en dan waarschijnlijk in New York, waar Dean Wareham een groot deel van zijn leven als muzikant woonde, maar het album klinkt geen moment gedateerd.

Ik was direct bij eerste beluistering onder de indruk van het nieuwe werk van Dean Wareham, maar zijn nieuwe soloalbum is ook een album dat nog heel lang veel beter wordt. Het gitaarwerk is geweldig, de zang is karakteristiek en de songs zijn van het niveau dat maar weinig songwriters gegeven is. Dean Wareham is nooit echt weg geweest, maar dit album voelt aan als een glorieuze comeback. Erwin Zijleman

Wat en ongelofelijke mooie plaat ! Heb Galaxy 500 ooit in Paradiso gezien. Super! Maar Dean solo doet er niet voor onder. Geen zwakke nummers.
Net als Robert Forster onterecht onbekend. .

Live in Utrecht:
As Much as It Was Worth