Beast in Black - Dark Connection (2021)

Ik kijk best uit naar dit album van de waarschijnlijk meest cheesy metalband die er bestaat. De eerste twee vrijgegeven songs klinken alvast ouderwets veelbelovend!

Ook dit album staat gewoon weer vol met cheesy power/pop metal anthems vol met synthesizers, oorwurmpjes, en retro geluiden. Met name de singles 'One Night in Tokyo' en 'Moonlight Rendezvous' zijn wederom ijzersterk, en met 'Revengeance Machine' stampen we nog even als vanouds, waar 'My Dystopia' het album prachtig en episch afsluit. Als geheel vrees ik wel dat het trucje wat oud begint te worden. Wie weet kom ik daar nog van terug, maar het begint allemaal wat inwisselbaar te worden naar mijn idee.

Ja daar ben ik het mee eens. Beast In Black is leuk omdat het op de oudere Battle Beast blijft hangen. Maar na 2 elpees weten we het wel. Slecht is het niet, amusant des te meer. Maar vooral meer van hetzelfde.

De MJ cover liet bij mij wel een glimlach achter. De Manowar cover weer niet.

Wat een heerlijk album is dit geworden zeg. Te fout en te cheesy maar van a tot z een geweldig album. Dit album overtreft voor mij in ieder geval de nieuwe werken van mijn twee favoriete bands Iron Maiden en Dream Theater, die, vind ik, beide een saai en inspiratieloos product hebben afgeleverd.

Exact mijn idee! De eerste LP ken ik niet zo goed, maar vooral de tweede vond ik heel erg leuk. Deze is ook weer tof, en ik vind altijd vermakelijk hoe de band weet weg te komen met een (zo lijkt het soms) flinke dosis foute cheesiness. One Night in Tokyo is daarvan een goed voorbeeld; in principe een track die ik na een aantal seconden alweer afzet met een vertrokken gezicht, maar ik blijf er gewoon met plezier naar luisteren.

Achteraan staan twee covers, en dan pakt die van Michael Jackson een pak beter uit dan die van Manowar. Ligt Beast in Black gewoon als gegoten, dat soort spul.

3,5 sterren