menu

Novastar - Holler and Shout (2021)

mijn stem
3,70 (64)
64 stemmen

Belgiƫ
Pop / Rock
Label: Universal

  1. Crooked Court of Dreams (3:49)
  2. Deep Are the Eyes (3:05)
  3. Holler and Shout (3:06)
  4. Wild Years (3:39)
  5. Your World (3:24)
  6. Judy Folk (3:19)
  7. Velvet Blue Sky (3:47)
  8. Saturday (4:11)
  9. Holding Patterns (3:16)
  10. Isabelle (4:21)
totale tijdsduur: 35:57
zoeken in:
Heb hier weer een goed gevoel bij. De single " Deep are the eyes" is regelmatig te horen op Studio Brussel, Radio1en Radio 2. Novastar stelt bijna nooit teleur. Joost brengt altijd de nummers met de nodige passie en kwaliteit...

avatar van Julian McArthur
3,5
Zonde dat hij weigert van de vaste formule af te wijken. Er lijkt een verbod te zijn om een nummer langer te laten duren. Live zoveel toffer. Zonde dat hij die aanpak nooit is in de studio toepast

avatar van Pinsnider
Deels eens.
Een pakkend liedje in maximaal 4 minuten drukken is ook een kunst op zich, vind ik.
Komt bij dat optredens dan ook echt een meerwaarde vormen.
Maar af en toe een liedje dat misschien even wat langer doormeandert... mja, waarom niet inderdaad!!

avatar van Julian McArthur
3,5
Ja daar heb je zeker gelijk in. Maar het valt me op dat hij deze formule nu al 6 platen lang hanteert. Op de vorige platen stonden telkens goeie nummers maar deze doet het niet voor mij. Niks blijft hangen.

avatar van brt
3,0
brt
Julian McArthur schreef:
Ja daar heb je zeker gelijk in. Maar het valt me op dat hij deze formule nu al 6 platen lang hanteert. Op de vorige platen stonden telkens goeie nummers maar deze doet het niet voor mij. Niks blijft hangen.


Mijn ervaring is wel dat zijn platen meer draaibeurten nodig hebben. Zijn vorige vond ik in eerste instantie ook niet zo goed maar eindigde vervolgens hoog in mijn jaarlijstje. Nu, na twee keer draaien, ook nog niet enorm onder de indruk maar gelukkig al wel wat pakkend houvast hier en daar. Kortom: geef het nog een kans!

avatar van milesdavisjr
3,5
Voorganger In The Cold Light of Monday bleek een fraaie plaat te zijn, niet wereldschokkend en geen inventieve details maar Zweegers bleek nog steeds een goed oor en oog te hebben voor fraaie melodieën. Dat is op deze schijf niet anders, nog steeds ligt de liefde voor The Beatles er dik bovenop, maar dat is geen schande. De piano is nog steeds het instrument dat centraal staat, maar veel songs op Holler and Shout zijn rijkelijk gearrangeerd en dat maakt dat net als de meeste andere albums van Joost nooit echt veel 'inkakmomenten' kent. Hoewel de meeste platen van de beste man eigenlijk allemaal wel een (dikke) voldoende halen bevat ook deze schijf weer een aantal songs die hun belofte nooit helemaal inlossen. Een track als Holding Patterns begint vrij aardig maar houdt mijn aandacht niet vast, ingegeven door het enigszins irritante refrein. Het titelnummer vormt naar mijn mening meer een opzet naar een song toe, het blijft hangen in enkele ideeën die nooit echt goed uitgewerkt worden. Gelukkig weet Joost ons nog steeds te verassen op enkele prettige oorwurmen, zo is daar Velvet Blue Sky, waar hij je meeneemt in een meanderend ritme waar geen ontkomen aan is. Saturday; zelfde laken het pak. Wild Years is wat meer uptempo en is wonderschoon, een song die Neil Finn ook had kunnen bedenken en dat bedoelen we positief. Holler and Shout vormt daarmee een logisch vervolg op zijn voorganger, op detail niveau kent het enkele verschillen maar ook hier hoef je je geen buil aan te vallen. Zweegers blijft boeien.

avatar van Minneapolis
3,0
Het debuut en Another lonely soul vond ik toen erg mooi (een nummer als Lost Out over You nog steeds!) en Almost Bangor had nog best wel een eigen smoel.
Maar verder geloof ik het wel. Na een snelle luisterbeurt sprong hier het kleine Judy Folk er uit.

avatar van AOVV
3,5
Joost Zweegers volgt inderdaad nog steeds dezelfde formule, en dat is prima als het songs als Deep Are the Eyes, Judy Folk en Saturday oplevert. De nummers zitten prima in elkaar, Zweegers weet wel hoe hij een goeie popsong schrijft. Gewoon weer goed, zonder meer.

3,5 sterren

avatar van deric raven
4,0
Ik ben dol op de sound van Novastar. Heerlijk, dat doorrookte randje bij die hemelrijkende stem. De naar België uitgeweken Nederlander Joost Zweegers raakt mij direct al te met de aan Crowded House memorerende single Wrong. Na het debuutalbum Novastar verschijnt het gelijkwaardige door Piet Goddaer (Ozark Henry) geproduceerde Another Lonely Soul. Twee eenzame zielen ontmoeten elkaar in het adembenemende duet Never Back Down. Ook met het meer dan prachtige Mars Needs Woman van Almost Bangor weet hij het publiek te betoveren. Vervolgens komt Inside Outside uit, een lastige te plaatsen eindresultaat waarbij hij op zoek gaat naar een nieuwe sound. Op de hoes kijkt een zichtbaar uitgebluste zanger met een holle lege blik naar de cameraman. Waarschijnlijk is dit de plaat die hij moest maken om het hoofd leeg te maken van de kwellende innerlijke demonen. Niet echt een Novastar album, maar meer een persoonlijke Joost Zweegers album. Bij In the Cold Light of Monday lijkt het erop dat hij zich hervonden heeft, en in dezelfde lijn ligt het pas verschenen Holler and Shout.

Het door Mike Scott van The Waterboys geschreven Crooked Court of Dreams mag de plaat openen. Een opbeurende regenstadnummer volgens de folky jaren tachtig tradities. Een bewonderingswaardig correspondentieverslag van twee muzikanten die niet samen in de studio hebben gezeten, maar wat dus totaal niet hoorbaar is. Juist die lange afstandsvriendschap levert hier zoveel moois op. Mike Scott zorgt voor de woorden die Joost Zweegers in omlijste muzikale verpakking terugkoppelt. Dezelfde soortgelijke connectie heeft Novastar ook met de van Noel Gallagher’s High Flying Birds bekende toetsenist Mikey Rowe, die in principe de gehele productie van Holler and Shout zou verzorgen. Door de pandemie ontstaat er een breuk in de samenwerking, die gelijmd wordt door handige thuisklustips om daar datzelfde studiogevoel op te roepen. Het intensieve contact is dan wel verminderd, de goedkeurende verbintenis blijft aanwezig.

Misschien heeft juist corona wel voor die warme bewustwording van afhankelijkheid gezorgd en het waardeoordeel van kameraadschap opnieuw geëtiketteerd. Herkenbaar, omdat iedereen de afgelopen periode door een diep dal is gegaan. Die terugval zit hem in de bordeauxdonkere rode wijn isolementtracks als Deep Are the Eyes en Velvet Blue Sky. Bestrijdbare eenzaamheid welke resulteert in de prachtige piano kernsong Holler and Shout. Feit is dat het geen zwaarmoedig geheel is geworden. De romantische melancholie zit bij Joost Zweegers in het bloed. Het lijkt erop dat hij als gerijpte vijftiger de wereld veel beter begrijpt en meer kan relativeren. Hij haalt een stukje onbezorgde jeugd en kinderlijke onschuld terug in het door dromerige jaren tachtig synthesizers nostalgiek vullende Saturday.

Noodgedwongen bedaardheid laat puzzelstukjes op de juiste plaats vallen. Your World is gebaseerd op een melodie die tijdens het Almost Bangor opnameproces maar niet tot bloei kon komen. Hier breekt de cocon zich langzaam open om de kleurrijke vlinderachtige song publiekelijk te showen. Grijsgroene donderwolken worden aan de kant geschoven en het vrolijke lentekriebel zonnestraaltje Judy Folk laat je glimlachend omhoog kijken. In het waardevolle eerbetoon Isabelle staat hij stil bij de gelukzalige relatie met zijn vrouw. Joost Zweegers verwoordt met zijn eerste single Wrong de gevoelige plek van twijfel en verdriet bij een stukgelopen relatie op een treffende manier, maar heeft eigenlijk nog nooit een echt liefdesnummer geschreven. Dit zet hij nu dus eindelijk recht. Geluk is een mooie inspiratiebron, maar de emoties worden nu eenmaal vaker in pijn en onmacht geuit. Holler and Shout, zelfemplooien door de ellende eruit te schreeuwen, wat overblijft is rust en liefde, toch?

Novastar - Holler and Shout | Pop | Written in Music - writteninmusic.com

avatar van brt
3,0
brt
Deze wil toch maar niet zo beklijven als zijn vorige. Het is zeker niet slecht maar het raakt me ook niet echt. Vind de liedjes van minder niveau dan op zijn vorige album.

avatar van Julian McArthur
3,5
Mijn ervaring is wel dat zijn platen meer draaibeurten nodig hebben. Zijn vorige vond ik in eerste instantie ook niet zo goed maar eindigde vervolgens hoog in mijn jaarlijstje. Nu, na twee keer draaien, ook nog niet enorm onder de indruk maar gelukkig al wel wat pakkend houvast hier en daar. Kortom: geef het nog een kans!


Ik moet toegeven dat een aantal luisterbeurten verder, ik al wel wat moois detecteer. Maar een meesterwerk is het zeker niet. Het wordt me wat repetitief en van Novastar verwacht ik toch meer.

Maar ik heb er al een halfje bijgedaan.

avatar van Kronos
4,0
geplaatst:
Ik had enkele nummers live gezien in het programma De Toots Sessies. Dat overtuigde me niet helemaal. Nu ik voor het eerst het hele album beluister ben ik wel verkocht. Joost Zweegers stelt wederom niet teleur. Je voelt bij hem altijd die gedrevenheid, de urgentie, met als gevolg dat zijn muziek nooit zomaar popmuziek is.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:57 uur

geplaatst: vandaag om 21:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.