Ad Infinitum - Chapter II: Legacy (2021)

Ja, maak me gek, de nieuwe Ad Infinitum bevat ook een duet tussen Melissa en Nils Molin, van Dynazty, genaamd Afterlife. Daarnaast was er deze zomer ook al "Unstoppable", een geweldige eerste single van het nieuwe album. Melodisch, pakkend, met een ijzersterke beat, en loeistrakke productie. En wat een stem heeft die Bonny.....Op naar meer!!

En het is meer: alles klopt aan dit album: niet alleen zangeres Bonny doet weer wat ze op het eerste plaatje deed: supermooie clean vocals, met die warme ondertoon, maar ook juiste dosering en frequentie van de harsh vocals. Krijg het maar eens voor elkaar om in beide stijlen top notch te zijn! Vergeet de band zelf niet: je ziet en hoort het aan de playthroughs van sommige nummers door de individuele bandleden: klasse instrumentalisten. Mooi concept-album over Dracula, prima composities, wel soms aan de korte kant, maar boeien, verder, genoeg te genieten. Super productie, gelukkig niet doorslaand richting een Amaranthe-productie. Ook mooie orkestrale onderlaag, prima subtiel neergelegd. Je zou nog kunnen melden dat het een voortzetting is van het voorgaande geluid, dus dat zou niet vernieuwend zijn. Voor mij absoluut geen factor om er een punt vanaf te trekken. Live klinken ze ook prima (kan haast niet anders met deze vaklieden). Doe mij nog maar 5 van dit soort albums. Heb allang geaccepteerd dat er hier op music meter niet meer aandacht voor dit soort producties zijn. Als ze maar een keer in de buurt komen touren.

Gek is dat eigenlijk toch. Omdat het niet vernieuwend zou zijn en daardoor niet trendy genoeg? Onbegrijpelijk, want Ad Infinitum is inderdaad een klasse-band. Sinds het nummer "Marching on Versailles" van het vorige album, wat overigens een regelrechte oorwurm is, ben ik me ook steeds meer gaan verdiepen in deze band.
Prachtige composities, prachtige productie, prachtige zang. Ad Infinitum is er eentje om met zeer grote regelmaat op terug te vallen op het gebied van symphonische metal. Ik ga de albums ook maar gewoon aanschaffen!

Toen Melissa Bonny aangaf uit Rage of Light te stappen dacht ik nog, jezus, waarom stap je niet uit Ad Infinitum, welke qua concept veel meer in de categorie 'been there, done that' zou moeten vallen? Echter, nu beide groepen een nieuw album hebben uitgebracht heeft ze overduidelijk de juiste keuze gemaakt. Deze tweede overtreft het reeds fijne debuut op elk vlak; songwriting, productie, performance, flow. Elke track heeft de juiste hooks, prachtige orchestratie, en de stem van Bonny staat nog altijd centraal en klinkt beter dan ooit tevoren.

Jammer inderdaad dat hier niet meer aandacht voor is op deze site, maar goed, dit genre vist nu eenmaal wat meer in het feelgood metal publiek, wat niet zo snel stukjes schrijft en stemmen plaatst. Het is wat het is. Denk wel dat jasper1991 dit zou kunnen waarderen, overigens.

Dank voor de tip! Klinkt interessant, staat genoteerd.