Jon Hopkins - Music for Psychedelic Therapy (2021)

Dit album is getimed op een typische ketamine high en bedoeld als muziek voor psychedelica-geassisteerde-psychotherapie. In deze podcast bespreekt hij het album en dit artikel geeft nog wat mooie achtergrondinformatie.

Mindblowing, alleen al het drieluik Tayos Caves. Dit is wat mij betreft next-level in dit genre.

Fijne plaat die het ongetwijfeld prima zal doen als begeleidende tripmuziek, maar ik heb wel eens spannendere ambient gehoord. Veel nummers kabbelen (te) rustig voort zonder echt naar een hoogtepunt te werken, hoewel er hier en daar wel subtiele progressie in zit. Ik had graag meer nummers zoals Deep in the Glowing Heart en de prachtige afsluiter Sit Around the Fire gehoord, hoewel het drieluik Tayos Caves, Equador ook best okee is. Het deed me allemaal enigszins denken aan Moby's Long Ambients project. De ultieme tripplaat blijft voor mij nog steeds Chill Out van The KLF.

Op de een of andere manier vind ik het toch jammer dat dit de opvolger is van top ambient techno platen Immunity en Singularity. Maar als Jon geen zin heeft in gebeuk, dan moet hij dat vooral niet doen natuurlijk! Klinkt als een mooie ambient plaat, maar ik heb er het moment nog niet echt voor kunnen vinden.

Na Singulatity weer een fantastische plaat van Jon Hopkins, Music for Psychedelic Therapy. Staat juist op, laatste nummer, kant A, vinyl dus. Ik laat me al helemoel meevoeren op de stroom van prachtige, volle en sfeervolle ambient. Dit is zeer zeer fraai, moest dan ook denken aan ene BvDub, soortgelijk welhaast. Het neemt je mee op een tijdloze reis naar andere universums, of je blijft hangen in een time loop maar hoe dan ook, puur genieten vam de warme klanken. Tot nu toe idd nog geen beat te bekennen. Ja, dit ligt me wel. Absolute aanrader. Topplaat dan ook

Ik snap dat gevoel, maar ik vind dit juist een gewaagde en juiste stap. Hopkins is een meester in het scheppen van sfeer. En hoewel ik Immunity geweldig vond en Singularity een logisch vervolg was, vond ik dat laatste album toch ook een stap terug. Op Music For Psychedelic Therapy, stript Hopkins zijn muziek tot het minimale maar het werkt hier goed. Elke keer als het wat dreigt in te zakken, trekt hij je weer bij de les door natuurgeluiden, bromtonen of aanzwellende synths. Bij het laatste nummer fronste ik even mijn wenkbrauwen toen er ineens een goeroe begon te spreken, maar Hopkins laat het wonderwel werken. Het is tegen het randje van fout, maar echt cringe wordt het niet, omdat er in de nummers daarvoor zoveel sfeer is opgebouwd. Dat is knap, want het heeft wel een wat new age gehalte.
Al met al een album om niet zomaar even op de achtergrond op te zetten, want dan mis je toch wel de subtiliteit van Music for Psychedelic Therapy. Mooi album!