Djevel - Tanker Som Rir Natten (2021)

Zeer ondergewaardeerde band! Agressieve maar melodieuze black metal uit Noorwegen, zoals het in de jaren '90 gemaakt werd. Djevel heeft al een aardige discografie achter hun naam staan met enkel albums van hoge kwaliteit. 'Tanker Som Rir Natten' is hierop geen uitzondering. Als dit album 25 jaar eerder uitgebracht zou zijn, zou het een regelrechte klassieker geworden zijn.

Djevel is een mooi voorbeeld van een band die ontzettend is gegroeid. Was het op het debuut uit 2011 vooral een doelloze offerande aan de duisternis zoals we dat kenden uit de jaren 90, is het tien jaar later een formidabele manifestatie van loskomende oerkrachten die uit eerder genoemd decennium zijn vertaald naar het heden. Met een vette productie die verrassend organisch klinkt doemen de koude nevels uit de fjorden zich op aan de luisteraar.

Djevel werkt zich op hypnotiserende wijze door een vijftal relatief lange composities en een korte instrumental heen waarbij oude waarden nieuwe dimensies krijgen.
Fraai uitgewerkte trage stukken sluiten naadloos aan op de machtige versnellingen en nergens wordt de ongrijpbare majestueuze sfeer losgelaten. Een nieuwe vocalist/bassist brengt hierbij extra olie mee voor het oplaaiende vuur. De afwisselende chants door opperhoofd Trånn Ciekals geven een mooi contrast mee.

Eigenlijk rijdt Djevel keurig in het spoor van de oude Satyricon en de vroege Emperor. Alleen blijven de tierlantijnen van die acts achterwege. Maar aangezien die sporen langzaam overwoekerd worden met allerlei onkruid is het toch een toegevoegde waarde wanneer acts dat spoor weer beter begaanbaar maken.

Er komt binnenkort een nieuwe aan. Ik ben zeer benieuwd hoe de band zich verder ontwikkelt binnen het krappe kader.