Claire Cronin - Bloodless (2021)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Folk
Label: Orindal
-
Bloodless (5:33)
-
Through the Walls (5:21)
-
Feel This (5:42)
-
Snakes for Angels (3:13)
-
No Forcefield (4:47)
-
I Could Not Let Blood (4:00)
-
To Ferry Across (3:34)
-
Not a Noise (3:37)
-
Now I Don't Leave (4:09)
0
geplaatst: 3 januari 2022, 10:32 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Claire Cronin - Bloodless - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Claire Cronin - Bloodless
Bloodless van Claire Cronin is een album waar je even aan moet wennen, maar al heel snel blijkt de vocale en muzikale bezwerende kracht van het album nauwelijks of helemaal niet te weerstaan
Hoe vaak heb ik Bloodless van Claire Cronin niet vluchtig beluisterd de afgelopen maanden? Heel vaak, maar dit is een album dat je geen recht doet met oppervlakkige beluistering. Bloodless van Claire Cronin is een album dat je moet ondergaan. Het is een album dat zich langzaam maar steeds nadrukkelijker opdringt en dat al snel van een onwaarschijnlijke schoonheid blijkt. De muziek van de Amerikaanse singer-songwriter bezweert met elementaire gitaarlijnen, bijzondere klankentapijten en indringende vocalen. Toen ik het album voor het eerst helemaal had beluisterd was ik om en sindsdien is de bezwerende kracht van Claire Cronin alleen maar toegenomen. Een vergeten jaarlijstjesalbum!
Ik maak op deze BLOG geen geheim van mijn liefde voor vrouwelijke singer-songwriters, maar zelfs voor mij was het aanbod in het genre het afgelopen jaar met enige regelmaat veel te groot. Week na week moest ik daarom een aantal albums van veelbelovende vrouwelijke singer-songwriters doorstrepen, soms met pijn in het hart. Tussen deze albums zaten er ook een paar die ondanks de eerste afwijzing toch steeds weer terug bleven keren en de mooiste van het stel komt van de Amerikaanse singer-songwriter Claire Cronin, die in deze weken zonder nieuwe releases toch nog van de reservebank af komt met het bijzonder fraaie Bloodless, dat veel meer had verdiend.
Over Bloodless is de afgelopen maanden helaas maar weinig geschreven, maar er is wel heel mooi geschreven over het album, waarbij de recensie van de Amerikaanse muzieksite PopMatters er wat mij betreft uit springt. PopMatters opent haar recensie van het tweede album van Claire Cronin met de volgende zinnen en daar kom ik met geen mogelijkheid overheen.
"Claire Cronin’s music plays like the ghostly sounds someone lost in the woods in winter, hungry, beyond tired, and bordering on frostbite might make. Her guitar chords, slow trudges that she seems to lean on for dear life, take listeners through a rural North America where reality meets lore. Her voice, disembodied but certain and sometimes in harmony with husband and multi-instrumentalist Ezra Buchla, finds itself somewhere between Brigid Mae Power and Neil Young. And often, her only other accompaniment is Buchla’s synth or violin, which lurk in the background, hazy, just out of reach, but integral to what Cronin is conjuring. To use a perhaps all-too-obvious but no less appropriate term, her music is haunted".
Hiermee heeft PopMatters de essentie van het album gevangen in een paar zinnen. Bloodless valt inderdaad op door elementaire gitaarlijnen op de voorgrond en bezwerende klanken op de achtergrond. Het zijn klanken die het album voorzien van een hele bijzondere sfeer en het is een sfeer die niet in de smaak zal vallen bij muziekliefhebbers die bang zijn in het donker. Bloodless klinkt vaak wat duister en beklemmend, waarna het indringende karakter van de muziek van Claire Cronin nog wat verder wordt versterkt door haar bezwerende vocalen.
Zeker bij beluistering met de koptelefoon dringt het album zich genadeloos op. De gitaarlijnen zijn rauw en elementair maar zeer trefzeker, de subtiele accenten van keyboards en viool die op de achtergrond worden toegevoegd zijn steeds weer sfeerbepalend en de stem van Claire Cronin zorgt hoe dan ook voor kippenvel. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen haar stem mooi zal vinden, maar ik vind haar bij beklemmende voordracht zeer indrukwekkend en alleen maar mooier worden.
Bij vluchtige beluistering vond ik het een paar keer net niet goed genoeg, maar Bloodless is zoals gezegd geen album voor vluchtige beluistering. Claire Cronin heeft een album gemaakt waar je jezelf volledig in moet onderdompelen. Als je dit hebt gedaan wordt Bloodless alleen maar mooier en indrukwekkender en kruipt de bijzondere muziek van de muzikante uit Los Angeles onder de huid.
Uiteindelijk kan ik alleen maar concluderen dat het album van Claire Cronin een van de obscure diamanten van 2021 is. Het is een diamant die zichzelf nog wat moet slijpen, maar al snel van een oogverblindende schoonheid is. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Claire Cronin - Bloodless - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Claire Cronin - Bloodless
Bloodless van Claire Cronin is een album waar je even aan moet wennen, maar al heel snel blijkt de vocale en muzikale bezwerende kracht van het album nauwelijks of helemaal niet te weerstaan
Hoe vaak heb ik Bloodless van Claire Cronin niet vluchtig beluisterd de afgelopen maanden? Heel vaak, maar dit is een album dat je geen recht doet met oppervlakkige beluistering. Bloodless van Claire Cronin is een album dat je moet ondergaan. Het is een album dat zich langzaam maar steeds nadrukkelijker opdringt en dat al snel van een onwaarschijnlijke schoonheid blijkt. De muziek van de Amerikaanse singer-songwriter bezweert met elementaire gitaarlijnen, bijzondere klankentapijten en indringende vocalen. Toen ik het album voor het eerst helemaal had beluisterd was ik om en sindsdien is de bezwerende kracht van Claire Cronin alleen maar toegenomen. Een vergeten jaarlijstjesalbum!
Ik maak op deze BLOG geen geheim van mijn liefde voor vrouwelijke singer-songwriters, maar zelfs voor mij was het aanbod in het genre het afgelopen jaar met enige regelmaat veel te groot. Week na week moest ik daarom een aantal albums van veelbelovende vrouwelijke singer-songwriters doorstrepen, soms met pijn in het hart. Tussen deze albums zaten er ook een paar die ondanks de eerste afwijzing toch steeds weer terug bleven keren en de mooiste van het stel komt van de Amerikaanse singer-songwriter Claire Cronin, die in deze weken zonder nieuwe releases toch nog van de reservebank af komt met het bijzonder fraaie Bloodless, dat veel meer had verdiend.
Over Bloodless is de afgelopen maanden helaas maar weinig geschreven, maar er is wel heel mooi geschreven over het album, waarbij de recensie van de Amerikaanse muzieksite PopMatters er wat mij betreft uit springt. PopMatters opent haar recensie van het tweede album van Claire Cronin met de volgende zinnen en daar kom ik met geen mogelijkheid overheen.
"Claire Cronin’s music plays like the ghostly sounds someone lost in the woods in winter, hungry, beyond tired, and bordering on frostbite might make. Her guitar chords, slow trudges that she seems to lean on for dear life, take listeners through a rural North America where reality meets lore. Her voice, disembodied but certain and sometimes in harmony with husband and multi-instrumentalist Ezra Buchla, finds itself somewhere between Brigid Mae Power and Neil Young. And often, her only other accompaniment is Buchla’s synth or violin, which lurk in the background, hazy, just out of reach, but integral to what Cronin is conjuring. To use a perhaps all-too-obvious but no less appropriate term, her music is haunted".
Hiermee heeft PopMatters de essentie van het album gevangen in een paar zinnen. Bloodless valt inderdaad op door elementaire gitaarlijnen op de voorgrond en bezwerende klanken op de achtergrond. Het zijn klanken die het album voorzien van een hele bijzondere sfeer en het is een sfeer die niet in de smaak zal vallen bij muziekliefhebbers die bang zijn in het donker. Bloodless klinkt vaak wat duister en beklemmend, waarna het indringende karakter van de muziek van Claire Cronin nog wat verder wordt versterkt door haar bezwerende vocalen.
Zeker bij beluistering met de koptelefoon dringt het album zich genadeloos op. De gitaarlijnen zijn rauw en elementair maar zeer trefzeker, de subtiele accenten van keyboards en viool die op de achtergrond worden toegevoegd zijn steeds weer sfeerbepalend en de stem van Claire Cronin zorgt hoe dan ook voor kippenvel. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen haar stem mooi zal vinden, maar ik vind haar bij beklemmende voordracht zeer indrukwekkend en alleen maar mooier worden.
Bij vluchtige beluistering vond ik het een paar keer net niet goed genoeg, maar Bloodless is zoals gezegd geen album voor vluchtige beluistering. Claire Cronin heeft een album gemaakt waar je jezelf volledig in moet onderdompelen. Als je dit hebt gedaan wordt Bloodless alleen maar mooier en indrukwekkender en kruipt de bijzondere muziek van de muzikante uit Los Angeles onder de huid.
Uiteindelijk kan ik alleen maar concluderen dat het album van Claire Cronin een van de obscure diamanten van 2021 is. Het is een diamant die zichzelf nog wat moet slijpen, maar al snel van een oogverblindende schoonheid is. Erwin Zijleman
* denotes required fields.
* denotes required fields.