menu

Tasha - Tell Me What You Miss the Most (2021)

mijn stem
3,50 (6)
6 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: Father/Daughter

  1. Bed Song 1 (3:59)
  2. History (3:42)
  3. Perfect Wife (3:38)
  4. Sorry’s Not Enough (4:51)
  5. Love Interlude (1:37)
  6. Dream Still (3:05)
  7. Burton Island (2:19)
  8. Lake Superior (4:09)
  9. Year from Now (2:10)
  10. Bed Song 2 (3:01)
totale tijdsduur: 32:31
zoeken in:
avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Tasha - Tell Me What You Miss The Most - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Tasha - Tell Me What You Miss The Most
De Amerikaanse muzikante Tasha kleurt op bijzondere wijze buiten de lijntjes op een sober maar fraai klinkend album, dat opvalt door eigenzinnige songs en vocalen vol gevoel en urgentie

Bij eerste beluistering van Tell Me What You Miss The Most van Tasha kon ik het album maar moeilijk plaatsen. Het past niet in een van de standaardhokjes en als je er al een etiket op kunt plakken slaat het album vrijwel onmiddellijk weer een andere weg in. Ook de zang van Tasha heeft iets ongrijpbaars, maar langzaam maar zeker is Tell Me What You Miss The Most een album dat groeit en groeit en groeit. Het album is verrassend maar ook heel mooi ingekleurd en doet het goed in deze tijd waarin de blaadjes dan echt van de bomen vallen. Ook de persoonlijke en wat melancholische songs van Tasha kleuren fraai in het seizoen en vallen ook nog eens op door een stem die folky maar ook soulvol kan klinken.

Alone At Last, het in 2018 verschenen debuutalbum van de Amerikaanse muzikante Tasha, maakte op mij zeker geen onuitwisbare indruk, maar het album maakte me op een of andere manier wel nieuwsgierig naar de volgende verrichtingen van de singer-songwriter uit Chicago. Deze week wordt deze nieuwsgierigheid beloond met Tell Me What You Miss The Most, dat laat horen dat Tasha de voorzichtige belofte van haar debuutalbum meer dan waar maakt.

De Amerikaanse muzikante maakte haar tweede album met producer Eric Littmann, die niet lang na het afronden van het album overleed, waardoor Tell Me What You Miss The Most helaas zijn zwanenzang is als producer. Het is gelukkig een mooi slotakkoord, want Eric Littmann heeft de muziek van Tasha op fraaie wijze geproduceerd.

De muziek van Tasha laat zich op haar tweede album niet makkelijk in een hokje duwen en evenmin makkelijk vergelijken met de muziek van de talloze andere jonge vrouwelijke singer-songwriters die momenteel aan de weg timmeren, waardoor dit album zich zeker weet te onderscheiden.

Tell Me What You Miss The Most opent met Bed Song 1, waarin sobere klanken van de akoestische gitaar worden gecombineerd met de expressieve stem van Tasha. Het is een stem die makkelijk compenseert voor de relatief sobere klanken, al duiken naarmate de track vordert steeds meer mooie accenten op in de instrumentatie, die deels past in het hokje folk. Bed Song 1 maakt je direct nieuwsgierig naar de muziek van Tasha, die een bezwerend karakter heeft, maar die ook kwaliteit ademt.

De fraaie openingstrack laat slechts één van de vele kanten van de muziek van Tasha laat horen. In de tweede track, het zeer fraaie History, klinkt Tasha een stuk soulvoller en klinkt ze als Adele die de mainstream pop vaarwel heeft gezegd. Het is een in vocaal opzicht interessante track, al is het maar omdat de stem van Tasha steeds dingen doet die je niet verwacht, maar ook de instrumentatie en productie trekken weer op fraaie wijze de aandacht.

Na twee wat soberdere en melancholische tracks laat Tasha de zon schijnen met het uptempo Perfect Wife, dat weer een andere kant van de muzikante uit Chicago laat horen. Ik hoor Tasha zelf het liefst in de wat meer ingetogen tracks, waarin mooie gitaarlijnen worden gecombineerd met subtiele versiersels en met de bijzondere stem van de Amerikaanse muzikante, en dit soort tracks domineren gelukkig op Tell Me What You Miss The Most.

Het tweede album van Tasha past uiteindelijk misschien nog het best in het hokje folk, maar het is in dit hokje wel een vreemde eind in de bijt. Enerzijds vanwege de bijzondere klanken op het album en alle richtingen waarin deze klanken kunnen gaan en anderzijds door het expressieve en veelzijdige stemgeluid van de muzikante uit Chicago, die keer op keer de grenzen opzoekt, maar uiteindelijk vrij makkelijk overtuigt met een stem vol emotie en urgentie.

Tell Me What You Miss The Most is bovendien ook nog eens een album dat zich langzaam maar zeker steeds meer opdringt, waarna de bezwerende werking van het album zo groot wordt dat je blijft luisteren naar het tweede album van Tasha. Op haar debuut hoorde ik drie jaar geleden in de verte iets bijzonders, maar op haar tweede muziek komt de muziek van Tasha op fraaie en bijzondere wijze tot bloei. Erwin Zijleman

avatar van thomzi50
3,5
Een lieflijk, prettig folkalbum - veel nummers glijden wat langs me heen, nu ik dit typ staat me amper nog een noot van Tasha voor de geest, maar toch ga ik dit werkje gauw opnieuw opzetten, het is prettig kalm, goed behapbaar, kan én als versiering op de achtergrond én werkt ook wanneer je er aandachtiger naar luistert.

avatar van Slowgaze
3,0
Snoozefestje.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:40 uur

geplaatst: vandaag om 10:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.