menu

Emma Ruth Rundle - Engine of Hell (2021)

mijn stem
3,72 (44)
44 stemmen

Verenigde Staten
Avant-Garde / Rock
Label: Sargent House

  1. Return (5:16)
  2. Blooms of Oblivion (5:39)
  3. Body (5:27)
  4. The Company (4:11)
  5. Dancing Man (5:23)
  6. Razor's Edge (4:10)
  7. Citadel (5:39)
  8. In My Afterlife (5:01)
totale tijdsduur: 40:46
zoeken in:
avatar van Don Cappuccino
Return is een krankzinnig mooi nummer. Verstild en enorm melancholisch met alleen piano en Emma's betoverende stem. Dit heeft de emotionele sloopkogelkwaliteiten van Tori Amos in de jaren '90. Zeer benieuwd naar de rest van de plaat, want dit vind ik nu al een van de mooiste tracks die ik van Emma Ruth Rundle heb gehoord en ze heeft toch behoorlijk wat bloedmooie pareltjes al op haar naam staan.

avatar van AOVV
Als albumopener kan Return inderdaad wel tellen, denk ik. Ik hoor een heleboel emotie in de stem van Emma Ruth Rundle, en zij lijkt de gehele song te twijfelen of ze die emoties écht de vrije loop moet laten of toch binnenskamers moet houden. Het blijft wat mij betreft een beetje hangen tussen uitbarsting en introvertie en terwijl "blijven hangen" meestal een wat negatieve connotatie heeft, is dat hier absoluut niet het geval. Voelt gewoon helemaal als de perfecte keuze aan!

En de sobere pianobegeleiding maakt het alleen maar mooier.

avatar van wexxel99
4,5
Onwaarschijnlijk, maar ze lijkt steeds beter te worden. Prachtige clip; een eerbetoon aan Jean Cockteau

avatar van Geert V.
4,5
Schitterend nummer "Return". Benieuwd naar de rest.

avatar van Faalhaas
4,0
De eerste twee nummers zijn al te beluisteren en zijn veelbelovend. Het lijkt er op dat ze voor een iets andere aanpak heeft gekozen voor dit album, en dat mocht ook wel want - hoe goed ook - de laatste albums begonnen steeds meer van hetzelfde te worden. Nu houdt ze het wat kleiner, meer spartaans. Met veel emotie. Het doet me wat aan Cat Power denken. Ben benieuwd naar de rest.

avatar van Mausie
Blooms of Oblivion is ook prachtig. Dit belooft een minimalistisch album met veel gevoel te worden.

avatar van Don Cappuccino
Erg mooi interview met Emma Ruth Rundle over deze plaat:

In Conversation With Emma Ruth Rundle | Echoes And Dust

avatar van wexxel99
4,5
Wat een krankzinnig mooi album is dit geworden. Intimiem, breekbaar en vooral hartverscheurend. Emma heeft werkelijk haar volledige ziel en zaligheid in dit album gelegd en het eindresultaat is verpletterend. Sargent House begint een zeer belangrijk label te worden, wat een fantastische output.

avatar van MusicFreak
3,0
Ik kan me niet aansluiten bij bovenstaande berichten helaas.. voorgaande albums bevielen me een stuk beter, dit is me toch wat te sober denk ik

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Emma Ruth Rundle - Engine Of Hell - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Emma Ruth Rundle - Engine Of Hell
Emma Ruth Rundle verruilt de gruizige gitaarmuren van haar vorige album voor uiterst sobere klanken en zachte vocalen, maar de zeggingskracht van haar muziek is alleen maar toegenomen

Emma Ruth Rundle houdt van contrast en heeft na het stevige May Our Chambers Be Full nu juist een uiterst ingetogen album afgeleverd. Het is een wereld van verschil die wat mij betreft uitvalt in het voordeel van het deze week verschenen Engine Of Hell. Emma Ruth Rundle heeft wederom een aardedonker album gemaakt, maar de kracht komt dit keer niet uit de zware metalen, maar uit de stilte. Emma Ruth Rundle had dit keer genoeg aan zeer bescheiden middelen, maar de impact van haar songs is enorm. Engine Of Hell is zeker geen album om vrolijk van te worden, maar op een kille herfstavond is het een intieme en wonderschone soundtrack.

De Amerikaanse muzikante Emma Ruth Rundle was sinds haar geweldige debuut Some Heavy Ocean uit 2014 een vaste gast op deze BLOG, maar met het vorig jaar verschenen May Our Chambers Be Full kon ik toch niet overweg. Het samen met de metalband Thou gemaakte album klonk wel erg donker of zelfs duister. Nu ben ik daar op zich niet bang voor, al is het maar omdat ook de andere albums van Emma Ruth Rundle zeker niet opvallen door hun zonnige karakter.

Ik haakte bij May Our Chambers Be Full vooral af omdat de stem van de Amerikaanse muzikante bijna volledig ondersneeuwde of juist verzoop in het gitaargeweld van Thou, waardoor ik het persoonlijk geen Emma Ruth Rundle album meer vond (en dat in tegenstelling tot On Dark Horses, waarop het geluid ook al behoorlijk stevig was). Daar sta ik vast niet alleen in, al kreeg het album verrassend positieve recensies en zag ik het album zelfs terug in een aantal jaarlijstjes.

Ik ben persoonlijk blij dat de gitaarmuren van Thou schitteren door afwezigheid op het deze week verschenen Engine Of Hell. Het nieuwe album van Emma Ruth Rundle is in muzikaal opzicht zo ongeveer het tegenovergestelde van zijn voorganger. De instrumentatie is dit keer uiterst sober of zelfs Spartaans te noemen en bestaat uit niet veel meer dan akoestische gitaar, piano en hier en daar een verdwaalde strijker.

Emma Ruth Rundle keert hiermee deels terug naar het geluid van haar eerste twee albums, al waren die in de meeste tracks voller ingekleurd dan Engine Of Hell en was de zang ook met enige regelmaat een stuk zwaarder aangezet dan op haar nieuwe album. De zang van Emma Ruth Rundle is op haar nieuwe album vooral zacht en ingetogen, wat het album voorziet van een bijzondere lading en een intieme sfeer.

Zoals de titel doet vermoeden is ook Engine Of Hell geen album om heel vrolijk van te worden. De klanken op het album zijn donker tot aardedonker en toveren beelden op het netvlies van donkere bossen of verlaten steden. Emma Ruth Rundle voegt met haar stem en de wijze waarop ze haar teksten voordraagt nog flink wat melancholie toe aan het album, dat het hierdoor vooral goed doet op donkere en bij voorkeur wat kille en regenachtige avonden.

Op haar nieuwe album zet Emma Ruth Rundle slechts bescheiden middelen in, maar haar boodschap komt keihard aan. Door de sobere maar ook bezwerende instrumentatie komt de zang, veel meer dan op de vorige albums, direct binnen en zijn de donkere teksten van Emma Ruth Rundle goed te verstaan.

Muziekliefhebbers die veel last hebben van de vallende blaadjes buiten, hoeven niet te beginnen aan het toch vaak wat weemoedig of zelfs beangstigend klinkende album en ik merk dat ik zelf ook lang niet altijd in de stemming ben voor alle melancholie op Engine Of Hell, maar zo op zijn tijd is het uiterst sobere nieuwe album van Emma Ruth Rundle een indrukwekkend album, dat een grauwe herfstdag voorziet van een passende soundtrack.

Emma Ruth Rundle heeft haar muziek op haar nieuwe album teruggebracht tot de essentie en laat horen dat ze zonder al het gitaargeweld van haar vorige album makkelijk overeind blijft. Er zijn er maar weinig die dit kunnen, maar Emma Ruth Rundle doet het op indrukwekkende wijze. Erwin Zijleman

4,0
Deze recensie zet mij absoluut op het spoor van dit album. Door de vele releases zal dat misschien niet direct zijn, maar het staat genoteerd in mijn lijst van die wil ik nog dolgraag een paar keer horen.

avatar van Jeanne d’Arc
4,0
Ik ben normaliter niet van de minimalistische albums, maar dit album kan mij wel bekoren. Met name de tracks met piano begeleiding kan ik waarderen.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:52 uur

geplaatst: vandaag om 08:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.