Agusa - En Annan Värld (2021)

Fantastisch album. Stiekem Agusa's beste album. Zeer genietbaar.

Slechts twee nummers, hoe prog kan je zijn?
En annan värld | Agusa - agusaband.bandcamp.com

Ik ben benieuwd, want zo wat alles van deze band is erg fijn.

Een album met slechts twee nummers inderdaad. Of zijn het er toch tien die naadloos in elkaar overgaan op één pauze na dan? Waarmee maar gezegd is dat het nergens gaat vervelen.
In eerste instantie vond ik Sagobrus het prettigst, maar na een paar draaibeurten valt ook Uppenbarelser nu op zijn plaats.
Mooi is ook het veelvuldig gebruik van de dwarsfluit. Beslist het proberen waard.
4*

Agusa staat garant voor een goede pot retro-symfo. Ik ben nog steeds erg benieuwd, maar ben er (nog) niet aan toegekomenn.

Ik leerde Agusa kennen toen ik het vorige album kreeg toegewezen voor een recensie. Ik was niet bepaald onder de indruk van wat ik daar hoorde. Ik was dan ook wel enigzins verbaasd dat ik En Annan Värld in menig jaarlijstje naar boven zag komen.

Ik moet zeggen dat ik toch wel met plezier naar dit album heb geluisterd. De archaïsche progrock klinkt bijzonder aangenaam. Wel merk ik dat de twee nummers over de gehele lengte van het album niet altijd blijven boeien. Desondanks wel een album dat ik in een ontspannen setting nog eens zal opzetten.

(Nog) steeds niet aan toe gekomen. Wellicht omdat ik niet meer zo bezig ben met moderne progrock-muziek, hoe retro het ook klinkt. Ik ben wel altijd erg te spreken geweest over deze band.

Eindelijk aan toe gekomen, en wat is deze plaat toch fantastisch. Een plaat die zo door Camel gemaakt had kunnen worden. Agusa stelt mij nooit teleur.

Deze staat al een hele poos in mijn digitale bibliotheek virtueel stof te happen. Simpelweg nooit aan toegekomen. Je maakt me wel nieuwsgierig nu. Misschien binnenkort toch maar eens luisteren...

Na herbeluistering moet ik toch tot de conclusie komen dat deze plaat het predicaat 'meesterwerk' hoort te krijgen. Dus bij deze.

Dwarsfluit, orgel, gitaar, bas, gitaar en geen zang. Zie hier de ingrediënten voor de ideale symfonische rockplaat.

Doorspekt met invloeden van Focus, Camel, Mike Oldfield met scando-folk inslag. Verslavende muziek met een fantastische productie.

Dit is voor mij toch wel één van de beste symfo-platen van de afgelopen 10 jaar. Samen met Wobbler toch wel de band die mij nog echt enthousiast krijgt voor een genre, waar ik niet echt veel meer mee heb.

Vergeten vorig jaar een cijfer uit te delen. Met wat nattevingerwerk kom ik op 4* uit, maar ik ga binnenkort deze weer eens opleggen om dat te verifiëren.

Ha, je hebt de lp gekocht?

Neen helaas niet. Wellicht na een hernieuwde luisterbeurt.

Ik was van de wijs, omdat je zei dat je hem zou opleggen. Meestal leg je een lp op. Geen probleem.

Ik heb de hele discografie van Agusa nu op Bandcamp. In verband met grondstoffen koop ik eigenlijk alleen nog maar tweedehands, of als het recycled is (dat gebeurt ook nog wel).

Ik heb me al veel te veel schuldig gemaakt met nieuwe vinyl kopen, en kan het soms toch echt niet laten (zoals die nieuwe remixes van Jehtro Tull en Gentle Giant).