Pink Turns Blue - Tainted (2021)

Zohee! Een nieuwe Pink Turns Blue...

Post-punk zoals ik dat het liefst hoor. Melodieus, melancholisch en zonder al te veel ruis en galm. Vooral zangers die zich hebben verstopt in een holle pijp gaan mij steeds vaker tegenstaan. Hier niets van dit alles. Het is zeker allemaal niet vernieuwend ofzo, maar het is in ieder geval wel heel aangenaam.

Of de liedjes gaan pakken - en dus sterke songs blijken te zijn - moet ik nog heel even afwachten. Maar het genre aanbod is op dit moment toch niet zo spectaculair interessant, dus ik heb de tijd.

Werd wel tijd, nieuw werk!

Is ook wel mijn beleving bij veel nieuwe bands in het genre. Het ontbreekt vaak aan goede zangers. Blijkt maar weer eens hoe uniek een goede zangstem is!

Dit nieuwe album heb ik nog niet gehoord. Ik ga het luisteren.

Niet dat ik de zanger van Pink Turns Blue echt 'goed' vind, maar ik hoor hem tenminste wel duidelijk zingen!

Al met al een redelijk 'comeback' album, maar meer dan 4 sterretjes zullen het niet worden. Daarvoor zijn de liedjes toch niet sterk genoeg.

Vier sterren vind ik best veel. Ik weet het nog niet. Vanmiddag dit album op hun Bandcamp geluisterd. Klinkt over het geheel wel goed. Ze zijn dan ook niet meer de jongsten hè!

Nee, wij zijn geen van allen meer de jongsten!

Heel aangenaam album. Een mooi helder geluid en de stem van Mic Jogwer lijkt met de jaren juist beter te worden. Hetzelfde geldt voor hun albums trouwens.