Pink Turns Blue - Re-Union (2004)

Mooie verzamelaar!
Ik begin steeds meer een zwak voor deze band te krijgen. Ontdekking van de laatste tijd.

Bedankt voor het toevoegen van deze cd deric Pas nog een vooringenomen kreet gehoord hier op MusicMeter dat onze oosterburen geen gothic/new wave muziek kunnen maken,hier bewijzen ze het tegendeel

Zeker kunnen ze dat wel in Duitsland.
Zo ook Deine Lakaien en Love Like Blood.
En allemaal zeer productieve bands.

Ga zeker nog achter bovengenoemde bands aan,zag Love Like Blood(Killing Joke?) ook al in je rotatielijstje staan

Dit is allemaal werk van voor Phoenix en Ghost.
Ik heb zelf het idee dat ze zo'n 10 jaar non-actief zijn geweest, en dat deze verzamelaar is uit gebracht om ons warm te maken voor nieuw werk.
Maar ook de oudere albums zijn zeer de moeite waard.

Klopt ze zijn geruime tijd uit elkaar geweest. De oudere albums doen mijn inziens weinig onder voor het werk van 'bloedgroepen' als Sisters Of Mercy en Nick Cave

Ik vind het nieuwe logo wel uitstraling hebben.
Nog in Duitsland op zoek gegaan naar albums; blijkt toch moeilijk aan te komen.

op www.amazon.de zijn er een aantal te koop

Volgens mij is het een draak!

Op de website van Pink Turns Blue staat onder het tabje shop een lijstje waar de CD's verkrijgbaar zijn.

De positieve reacties ten spijt vind ik dit toch tegenvallen, zeker na de schitterende ontdekkingen in het darkwave genre de laatste tijd ( Lady Bersery's garden, The Search, Sad lovers & Giants, Twice a man, This Mortal Coil, Feeding fingers).
De muziek is nogal simpel, evenals de teksten, allemaal een beetje standaard Gothic.
Een aantal goede nummers; ( your master is calling, walking on both sides, If two worlds kiss, The first ), maar ook nummers die ik gewoon slecht vind zoals suicide day en moon.
Deze cd zou ik enkel aanraden aan de die hard Goth liefhebbers, terwijl ik eerstgenoemde bands aan elk muziekliefhebber zou aanbevelen.

Misschien bevalt hun laatste album; Ghost je wel.

Ha... kijk... wat ik nu gevonden heb! De verzamelaar van Pink Turns Blue, verloren gewaand tijdens een interne verhuizing! De CD staat gelukkig nu weer keurig op z'n plek. Het is een redelijk goede gothic-darkwave plaat, die ongetwijfeld wat minder zwaar op de maag ligt dan bijvoorbeeld een Diary of Dreams, maar daarentegen gruiziger en minder gepolijst klinkt dan Ikon met zijn meer stevige rockgitaren. Het zijn echter wel allemaal bandjes die bij mij in dezelfde, inktzwarte lade liggen.

Topnummers zijn: "Seven Years", "Walking on Both Sides" en "Your Master Is Calling". Binnenkort zal ik die hele duistere bende weer eens uit de kast trekken, afstoffen en opnieuw gaan beluisteren. The Cure en Joy Division staan trouwens in de kast ernaast...

Het interessante van deze verzamelaar is dat ze destijds al hun oude songs opnieuw hebben ingespeeld en opgenomen. Een verzamelaar met al hun 'bekendere' songs in een nieuw jasje zeg maar. Ik vind dit nog steeds hun beste.