Chet Baker - Memories (1988)

Als iemand nog nooit van Chet Baker heeft gehoord maar wel nieuwsgierig is naar zijn muziek, zou hij "Almost Blue" van deze cd moeten beluisteren. Chet zingt ingetogen, met een breekbare stem en na het eerste en enige couplet horen we zijn weemoedige trompetgeluid. Harold Danko durft zijn pianotoetsen nauwelijks aan te raken, John Engels laat zijn drums fluisteren en het publiek houdt de adem in. Wat een pracht. Het origineel is van Elvis Costello, maar Chets versie is daarmee niet te vergelijken. Wat mooi meegenomen is, is de kwaliteit van de opname: glashelder en prachtig uitgebalanceerd. Je zou zweren dat het digitaal opgenomen was, maar dat is niet zo.
Deze cd, en de cd Four geven een mooie indruk van Chets Japanse tournee. Ik hou erg van zijn ingetogen ballads maar hou niet zo van krachtpatserij compleet met drumsolo's, en dat is helaas ook geregeld aan de orde. Maar goed, het fijne van een cd is dat je die nummers kunt skippen.