Theatres des Vampires - In Nomine Sanguinis (2021)

Dat 2021 voor mij het jaar der Italiaanse muziek is moge duidelijk zijn gezien mijn stemgedrag de afgelopen maanden.

Toch ben ik niet naar dit album van Theatres des Vampires gaan luisteren vanwege het feit dat ze Italiaans zijn. Ik had nog nooit van dit gezelschap gehoord en dat terwijl ze aardig wat albums gemaakt hebben. Ik zag pas dat ze uit Italië kwamen toen ik hier op de site het album opzocht.

Ik heb geen vergelijkingsmateriaal met hun andere albums dus kan alleen maar wat over In Nomine Sanguinis zeggen.

Metal die het ook op het Songfestival wel leuk zou kunnen doen. Efteling-metal, sprookjesmetal. Ik weet het niet. Het is hier en daar behoorlijk kitscherig en wel erg theatraal. Maar misschien is dat ook de reden dat ik het allemaal wel trek.
Heel serieus neem ik het allemaal niet (neem alleen de hoes al), en of dat beledigend is voor de liefhebbers durf ik niet te zeggen. Het is erg makkelijk in het gehoor klinkende metal (zijn die andere albums dat ook?). Niks mis mee.

De liefhebbers zijn niet zo snel beledigd. Het is alom bekend dat het meezinggehalte hoog is bij dit soort symfonische fantasy metal. En er zijn heel veel bands in dit ooit zo populaire genre. Er zitten op dit album nog best verrassend veel gitaarriffs in, vergeleken met de laatste Within Temptation bijvoorbeeld. En wat ook een plus is is het gebrek aan auto tune. Best leuke plaat maar maakt geen blijvende indruk. Had nog wel wat theatraler gemogen eigenlijk.