Suzan & Freek - Dromen in Kleur (2021)

Wordt t niet eens tijd dat de verkering uit gaat?

Want je hebt zelf een oogje op Suzan dan wel Freek?

Nee dat niet, wel een lastige keuze overigens ondanks dat ik hetero ben

Oh ja, want dan komen ze volgend jaar ieder met een eigen breakup album

Een heerlijk extreem donker break-up album, kom maar op

Dromen in kleur. Net dat wat in hun liedjes ontbreekt.

Ze dragen ook pasteltinten. Voor alle grijze kantoormuizen is een pastelhemd al een revolutie tov een wit overhemd. Dit is echt UGMM - ultieme grijzemuizenmuziek; hier word je suïcidaler van dan van Unknown Pleasures

Welkom bij het spel ''Is dit een albumhoes of een reclame voor een nieuwe kledingwinkel die echt veel te diepzinnig wil overkomen?"!

Het kan iig zo bij Van Tilburg (de grootste kledingboer uit mijn regio; enorm populair, al raad ik het zelf niet aan) aan de gevel. Maar daar zijn ze verre van diepzinnig.

Maar goed, de muziek, voor zover ik het ken dan. Het klopt technisch gezien perfect, en eigenlijk op zo'n niveau dat het me weer afstoot. Tegelijkertijd zal dat extreem gepolijste net een van de redenen zijn waarom het zo aanslaat. Dat is de hand van Arno Krabman; zoek maar op. Hij produceert ook voor Maan en Snelle.

Voor wie zich afvraagt waarom hun muziek zo hemeltergend saai en afgezaagd is, zie hier de uitleg:
Suzan & Freek vinden zichzelf totaal niet ‘rock ‘n roll’| NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

Ow is dat t, ze zijn zo lekker gewoon gebleven...

Wel knap wat Arno Krabman allemaal doet. Ik voorspel dat ie volgend decennium hofleverancier is in de Top 2000.

Als dat zo is dan kunnen we in ieder terecht klagen dat t vroeger allemaal beter was...

Persoonlijk hoor ik liever de hits van Krabman dan de Nederlandstalige pulp die de Top 2000 nu behoorlijk bevolkt, zoals alles van Borsato / Ewbank, Claudia de Breij, Nielson, Miss Montreal en alle overgewaardeerde dialectpop (Normaal, Rowwen Hèze, Lex Uiting, Bokkers en Neet Oét Lottum).

Ja, als je t zo bekijkt. Maar is het echt in de plaats van? Vast niet
Marco blijft bv populair met wie hij wat ook doet (zowel muzikaal als in bed).

Overigens vind ik dat in een lijst van "alle" Nederlanders ook muziek in dialect te horen mag zijn en niet enkel nummers in t Haarlems.

Haarlem

Ja, als het dialectpop is met de kwaliteit van Daniel Lohues, Het Zesde Metaal, Broeder Dieleman en Tourist LeMC heb ik daar ook geen moeite mee.

Zal het je nog eenmaal uitleggen, Pirsig zei al - het motto van Zen and the Art of Motorcycle Maitenance : quality is not quantity. Meer precies de mate van commercieel succes is niet indicatief voor de kwaliteit van iets. Of dat nou knap is - ik hoef maar de twee conterfeitsels der betrokkenen te aanschouwen om te beseffen dat zoals op Nu.nl vermeld "Ik kan het niet spannender maken dan het is. Wij zitten niet midden in de nacht met een fles drank in de hand te schrijven, dat pas niet bij ons." een hele rake typering is.

Freek lijkt me een ideale oppas voor als de meester de klas uit is (om vervolgens achteraf alle praters aan te wijzen bij diens terugkomst) en Suzan doet me denken aan een passage in Turks Fruit (waarin de dame in kwestie zich enorm verbaast over het soort verrichtingen waaraan de hoofdpersoon haar blootstelt). Als iemand dit al knap noemt, vraag ik me af waarom het productiewerk van John Ewbank dat niet is - dat wordt door nog meer snutselaars vol overtuiging meegezongen.

Ik krijg bij liedjes van Suzan & Freek spontaan opwellingen de kat in de hoek te trappen, een pot pindakaas leeg te lepelen of de kastanje van de buurman van een aantal takken te ontdoen.

Arno Krabman, de Nederlandse Stock Aitken Waterman van de jaren twintig.

Suzan & Freek én Robert M. Pirsig in één bericht: mijn innerlijke postmodernist is niet meer zo tevreeên geweest sinds-ie gisteren bij 2 voor 12 zowel Schopenhauer, Hegel als Carmen Electra succesvol herkende.

Great minds think alike

Ah, kijk, de snobs hebben alweer hun -overigens uiterst vermakelijke- cynisme over dit tweetal uitgestort. Ik weet niet wat voorspelbaarder is; het volgende liedje op de plaat of de commentaren bij bepaalde artietsen op deze site. En toegegeven; een half jaar geleden was ik hier volledig in meegegaan. Maar sinds ik -gewapend met scepsis- met onze middelste naar een optreden ben geweest stel ik mijn mening toch bij; de liedjes zitten gewoon goed in elkaar, ik bespeurde echt en oprecht enthousiasme, en met name de volledige acapella-sessie middenin het publiek (vlak voor onze neus) maakte zelfs op deze erkende brombeer een verpletterende indruk. Dus kudo's voor deze twee!

In het kader van bonding is het volstrekt begrijpelijk dat je af en toe grenzen verlegt, tot aan de rand van het tolerantieparadigma - een maat van me is een aantal jaren geleden met zijn dochters meegeweest naar K3 - heb mezelf omgekocht met een 15 jaar oude Dalwhinnie - maar ik heb 'em nog nooit horen zeggen dat ie vond dat de liedjes goed in elkaar zaten.

Misschien moet je de middelste bijv toch eens meenemen naar Froukje, Typhoon of Lakshmi. Merol lijkt me te gewaagd, maar goed ik heb een andere maat wiens 10-jarige zoon helemaal los is van jazz - Yuri Honing, Joost Lijbaart etc. Dus er is hoop

...een 10-jarige die gek is op jazz.... Dan liever Suzan en Freek.... Leest hij ook al Tolstoj? Froukje en Typhoon komen goed!! En die K3 anekdote is goud hahaha.

Opvallend dat de meeste commentaren niet over de muziek gaan maar puur over dit tweetal. Ik heb me aan een luisterbeurt gewaagd en de liedjes zitten goed in elkaar. Ook al moet ik bekennen dat dit absoluut niet mijn genre is.

Dalwhinnie is inderdaad de K3 onder de whiskys.

Ik mag hopen dat je meer whisky's hebt gedronken dan K3 hebt geluisterd - want zo'n uitspraak zegt, zonder enige toevoeging, helemaal nix. Je kunt wel een voorkeur hebben voor bepaalde herkomstgebieden (Islands of in het bijzonder Islay) maar een goede 15-jaar oude Highlands-whisky wegzetten als K3 lijkt veel op overspelen van je hand. Zelf ben ik apsoluut geen liefhebber van bijv Lagavullin of Bunnahabhain, maar een enkele keer....

Haha, in dat geval snap ik je voorkeur ja. Maar natuurlijk gaat het allemaal om smaak.
Al staat Dhalwinnie natuurlijk wel overal bekend als een ´vrouwenwhisky´

Grappig vond vanochtend in NRC een recensie van hun concert (geschreven door Hester Carvalho), pal naast een recensie van War on Drugs (Jan Vollaard, een rasechte GOM) - beide concerten 3* (van 5) - "Welwillende liedjes die nooit schuren" was de kop van de recensie - dacht even: Lust u nog peultjes.

Ooit een 'turfslikker' (Lagavullin-fan) laten schrikken in een bar in de buurt van Hannover: hem Ratzeputz aangeboden - zelf mijn glas leeggedronken; hem lukte het niet - toen zei ik you're a pussy

Toch gewoon een leuk album. Leuke en soms gevoelige popliedjes. Kan ik prima naar luisteren 3,5*

1. Dromen in Kleur (3:21)  --- 3,0
2. Tussen Jou & Mij (3:33) --- 3,5
3. Goud (3:22)  --- 4,0
4. Lichtje Branden (2:52) --- 3,5
5. Onderweg Naar Later (2:57)  --- 3,5
6. Tenminste Geleefd (2:47) --- 3,5
7. Buiten (3:30) --- 4,0
8. Weg van Jou (2:26)  --- 4,0
9. Allermeest (3:03) --- 3,0
10. De Overkant (2:47)  --- 4,0
11. Niet Meer van Mij (3:20) --- 3,5
12. Blind Misschien (4:00) --- 3,5

Het is natuurlijke verre van rock & roll, maar toch verrassend goed. 4*