Helene Fischer - Rausch (2021)

Ik geneer me eigenlijk nooit omwille van bepaalde muziek die ik goed vind. En het idee van guilty pleasure zegt me niks. Enige schroom voel ik toch om te bekennen dat ik Rausch genietbaar vind. Schlager kan je het volgens mij niet meer noemen maar het is in ieder geval een stijl waar ik normaal geen liefhebber van ben. Dat de muziek van Helene Fischer op mijn pad is gekomen heeft alles te maken met haar bijdrage op het Elvis album met The Royal Philharmonic. En met dat er voor een euro een cd in de kringloop lag. Het gevolg is dat ik nu, een beetje tot mijn eigen verbazing, dit nieuwste album aan volle prijs op dubbel vinyl heb gekocht en dat ik er, een beetje tot mijn eigen verbazing, nog plezier aan beleef ook.

Helene Fischer wijkt hier wel wat af van haar vroegere stijl en voor het eerst gaan de teksten over haar eigen leven, meer bepaald over een periode dat niet alles rozengeur en maneschijn was. Sommige fans van het eerste uur zijn afgehaakt, omdat ze het geen schlager vinden. Voor mij zijn er slechts enkele puntjes van irritatie. Wann Wachen Wir Auf is veel te drammerig en schreeuwerig. Nog iets is dat meerdere nummers op gelijkaardige rare en bruuske manier eindigen. Maar de rest is dik oké. De uptempo nummers zijn aanstekelijk en energiek, de ballads gewoon mooi. Vooral Engel Ohne Flügel en Danke Für Dich.

Weinig of geen fans hier op de site blijkbaar. Maar gelukkig ook geen haatstemmen.