Trijntje Oosterhuis & Metropole Orchestra - Everchanging Times (2021)

Trijntje deed ooit mee aan het Eurovisie Songfestival met een nummer dat schandalig stompzinnig was, waarom o waarom niet meegedaan met een nieuwe song van de maestro. Ze had kunnen winnen!

Wederom werkt Trijntje Oosterhuis met het Metropool Orkest voor een album gevuld met Burt Bacharach nummers. Dit deed ze al een paar keer eerder en ook op dit album is er niks aangepast aan de aanpak van deze projecten. Het gaat allemaal wel erg op elkaar lijken op deze manier. Het heeft succes, dus dat zal wel de reden zijn dat ze zo vasthouden aan het bekende recept. Maar het is ook zo saai, zo braaf. Mierzoet en totaal zonder enige verrassing. Misschien is het niet eerlijk te verwachten van Trijntje dat ze wél verrast met haar muziek. Maar zo middle of the road als dit is, dat werkt toch ook niet?

Gezien mijn recente ervaringen met werk van Trijntje ligt dit op termijn voor € 1,- in de kringloopzaak. Het mag goed verkopen maar het lijkt er ook op dat mensen er redelijk snel weer vanaf willen.

Ik kom er zojuist achter dat de man nog leeft, maar hij is inmiddels al 93, dus destijds al dik in de tachtig. Ik vraag me af of je op die leeftijd nog een Songfestival-winnende song kan schrijven. Maar blijkbaar heeft ie twee jaar terug (90+ dus!) nog een EP uitgebracht met ene Daniel Tashian, en er een grammy-nominatie mee in de wacht gesleept! Indrukwekkend.

Op dit album staan voor het eerst enkele nummers die Trijntje als eerst mocht opnemen: A Thousand Things That Were You en Every Other Hour. De rest van het album voornamelijk minder bekend werk.