Joe Henderson - Barcelona (1977)

Zeer experimenteel album voor Joe Henderson begrippen, zeker de 20 en 7 minuten durende titelnummers, met een minimalistisch klinkende trio bezetting. Referenties aan Ornette Coleman begin jaren '60 en Albert Ayler dringen zich bij me op. Mediterranean Sun en Y Ya La Quero hebben dan opeens veel meer melodie, maar ook hier is de begeleiding wederom minimaal, alleen bassist Wayne Darling laat zich op de achtergrond sporadisch horen. Da's effe wennen, zeg maar, maar intrigerend is het allemaal wel hoor en het spel van Henderson is als altijd fenomenaal, echt wel een van mijn favoriete tenoren (hij speelt toch wel tenor??)..... Voorzichtige 4 sterren vooralsnog, hij moet nog een beetje groeien bij me, moet ik eerlijkheidshalve toegeven.