Light by the Sea - Only Death Makes Icons (2021)

Gisteren was ik bij het concert van Fischer-Z in de grote zaal van Tivoli-Vredenburg. Daar speelde het mij onbekende Light by the Sea in het voorprogramma. Een groep die me regelmatig verraste met pakkende nummers en een stevig geluid. Ik zag de dame voor mij op haar mobieltje koeklen naar informatie over de groep, om na afloop, op weg naar huis in de trein, te concluderen dat er niet zoveel is te vinden. En dat voor een album dat alweer drie jaar oud is.

De muzikale basis op Only Death Makes Icons wordt gevormd door uitwaaierend gitaarspel van Davy Knobel, die live werd ondersteund door een tweetal toetsenisten. Eszter Anna Baumann zet daarbij krachtige of juist melancholische vocalen neer.
Het semi-instrumentale en sferische A Transition in Time opent, waarna via het als new wave rockende Mr. Wonderman wordt vervolgd met heerlijk melodieus gitaarwerk. In de alt.rock van de groep meen ik soms de invloed van triphop te herkennen, zoals het dromerige Little Jeane met z'n heerlijk-holle snaredrums. Of een Ennio Morricone-achtige filmsfeer, zoals in Willow Creek.

Als voorprogramma had de groep niet veel tijd en de interactie met het publiek kon beter - zo was het concert plotseling voorbij, zonder aankondiging. Groeipuntje, komt vast goed. Maar het was wel nieuwsgierigmakend en soms meeslepend. Vandaag dit album beluisterd... Genieten! We beginnen eens met een 8.