Mochten amenra en neurosis fuseren en vanwege lijdzame redenen de band moeten minimaliseren tot twee bassen en een drummer, dan zou Farer wel is het resultaat kunnen zijn.
Een band die over grenzen van grenzen gaat en vooral emotie oproept. En niet echt van het blije soort, maar wel waar ik erg blij van wordt.
Deze plaat had ik eerder moeten ontdekken (het is notabene een genenaftrek van het grunningse ortega) , het had jaarlijst materiaal geweest 2020.
Wat fijn dat ik ze nu op de korrel heb.