Tony Martin - Thorns (2022)

Ik dacht even dat 'Der Panzerwagen' zich op de muziek had gestort na het beëindigen van z'n wielercarrière...

Ben toch wel weer benieuwd naar man's nieuwste worp. Voor mijn gevoel is Tony Martin altijd wat onderbelicht gebleven. Hoewel zijn soloplaten best aardig zijn en hij een dijk van een stem heeft. Zijn samenwerkingen met andere artiesten (Sabbath daargelaten) hebben mij dan weer nooit echt overtuigd. Kortom, als het album in het verlengde ligt van zijn laatste (solo) worp ben ik al tevreden.

Eerste geluiden: Tony Martin - As The World Burns - Lyric Video - YouTube.

Tony Martin, de Brit die furore maakte bij Black Sabbath en met die band enkele prima platen maakte. Headless Cross vormt in mijn ogen zelfs een van de beste albums die Sabbath ooit heeft gemaakt. Martin had de ondankbare maar eervolle taak om in de voetsporen van Ozzy en Dio te treden. Hij miste echter het charisma van Osbourne en Dio kon hij ook niet doen vergeten. Dat heeft allerminst te maken met zijn vocale capaciteiten, die zijn ijzersterk. Ik durf zelfs te stellen dat Martin gevarieerder uit de hoek komt dan zijn 2 voorgangers. Hoewel zijn laatste plaat; Scream alweer dateert van 17 jaar geleden en een aantal uitstekende songs telde gaat man's aandacht meer uit naar samenwerkingsprojecten. Het is fijn om Martin weer solo te horen, al is het maar omdat alle nummers waarbij Tony betrokken was de laatste 15 jaar mij maar matig kunnen bekoren. Dan deze schijf; As the World Burns schiet uit de startblokken, een prima opener wat mij betreft. Het is 'rock' wat de klok slaat maar ook de overige nummers klinken energiek, hoewel bijna al het songmateriaal zich afspeelt op midtempo niveau. Niet alleen de opener maar ook het felle No Shame at All en de fraaie groove in Passion Killer mogen genoemd worden. Niet alles is even sterk, met name bij de passages waarbij het tempo wordt teruggeschroefd, kakt het songmateriaal wat in. Het is daarnaast jammer dat de productie niet echt 'ademt', een euvel dat je tegenwoordig bij veel platen uit het ruigere genre tegenkomt. Desalniettemin is Thorns een plaat die een glimlach op mijn gezicht tovert en laten we vooral blij zijn om die 'stem' weer te horen.

Poeh, dit valt me niet mee zeg.

Natuurlijk is het aangenaam de stem van Headless Cross weer te horen maar muziek is nog altijd meer dan een stem. En met de matige hardrock/metal die hier gepresenteerd wordt kan hooguit een koud biertje slap en lauw gemaakt worden. Dit is mij veel te saai en te weinig creatief om nog eens aan te zetten.

Geen knaller, wel een degelijke plaat. Tony Martin is nog steeds goed bij stem, dat is dan ook het voornaamste wapen van dit album. Op instrumentaal vlak is het allemaal wat gewoontjes, met hier en daar een uitschieter (de opener, No Shame at All, Passion Killer). Het voorlaatste nummer klinkt zelfs wat funky, al komt dat niet helemaal uit de verf, en het album kent een prima afsluiter met de ballad Thorns.

3 sterren

Klinkt als een sterke Dio-plaat, eerste indruk.

Het feit dat in mijn ogen de beste zanger die Sabbath ooit in de gelederen heeft gehad weer eens van zich liet horen op sologebied werkte enigszins door in de score die ik dit schijfje meegaf. Niet dat ik overdonderd was van enthousiasme maar al met al vermaakte ik mij wel met het gebodene. Inmiddels is dat een stuk minder. Met de stem an sich is niks mis maar het songmateriaal is simpelweg te mager om te spreken van een goed album. En de productie, waarom toch. Wat word ik toch moe van die producties waar het geluid als een brij over je heen wordt gestort. Geen ruimte voor details, of fraaie arrangementen, alles sneeuwt onder. Een voldoende geef ik nog wel mee maar meer zit er niet (meer) in.

Apart, die tracklist in alfabetische volgorde Dat heb ik nooit eerder op een hoes gezien zoiets.

Gooi er een halfje bij op. Wat een lekkere plaat vind ik dit. Geniet van elk nummer.

Nr. 7 in de jaarlijst van The Metal Voice.

Valt dan niemand de tikfout in song 7 op?

Te oninteressante plaat denk ik...

Overigens staat het op de cd hoes wel correct gespeld.

Hij is ook verkeerd toegevoegd, want ik checkte het even snel op discogs en spotify.

Maar inderdaad, er is niet echt veel volk hier. Ik voel me ook niet geroepen te luisteren.

Ik wel, zal hem nog eens opzetten binnenkort. Zag gisteravond nog een interview met hem op Youtube. wat een bescheiden man is dat toch. Een anti-diva. Hij vertelde (na aandringen) ook over zijn enige ontmoeting met Dio. Kijk wel uit naar de Anno Domini-box set.

Album valt mij tegen. Veel van hetzelfde. Er steekt geen nummer met kop en schouders bovenuit.