Tangerine Dream - Probe 6-8 (2021)

Rubycon staat nog steeds hoog in de top 3 van meest belangwekkende en tijdloze elektronische albums. Verder heb ik weinig op met TD. Teveel hetzelfde.

Het klinkt als vanouds, 1980 belde me net dat het z’n schoudervullingen en z’n synth geluiden terug wil. Maar je zweeft er wel lekker op in Raum hineins. Waanzinnig 3D geluid van 2D speakers. En ja, ook de Rybycon echo’s zijn er weer. Maar zo spannend wordt het nooit meer. Wel treurig eigenlijk dat het zich nooit ontwikkeld heeft.

Als groot bewonderaar en verzamelaar van TD, maar dan vooral de 70s en 80s, beetje 90s ook nog wel, ben ik deze band altijd blijven volgen. Toen Edgar Froese in 2015 overleed, dacht ik dat het over was. Eerlijkheidshalve was het dat eigenlijk eerder al, want wat de Tangs de laatste jaren maakten , liep nou niet bepaald over van de inspiratie, vond ik.
De band zette toch door, en hoewel ik daar grote vraagtekens bij had, was het niet eens zo slecht. Sterker nog; beter dan de laatste jaren met Edgar nog aan het stuurwiel.Of het de naam cq predikaat Tangerine Dream verdient, lopen de meningen over uiteen.
Dus rest er niks anders dan objectief luisteren.... Mijn conclusie: dit is niet meer aan mij besteed. Het voelt ongeinspireerd en eindeloos doorkabbelend. Slecht is het niet maar bijzonder al helemaal niet meer.
Jammer maar helaas.... al blijf ik het proberen.

Elke doorgewinterde TD fan herkent bij het eerste nummer Raum de klanken Crystal Voice van de ost Firestarter uit 1984. De grandioze Franke/Froese/Schmoeling jaren liggen decennia achter ons en zullen nooit meer geevenaard worden. we moeten door, dus laten we hopen dat met het aankomend studio werk het nivo van Quantum key/ gate gehaald wordt. Dit voorafje Probe 6-8 is redelijk met de aantekening dat de remixes totaal overbodig zijn. Luister bij remixes naar de dream mixes van vader en zoonlief Froese, dan heb je wat... Tot slot , jammer dat Ulrich Schnaus het TD pand alweer verlaten heeft. We wachten af wat nieuwkomer Frick te bieden heeft...