Guido Belcanto - In de Kronkels van Mijn Geest (2021)

In 2019 vierde Guido (68) succesrijk zijn dertigjarige jubileum met zo’n honderd live-concerten en het album Een Zanger Moet Trachten Pijn Te Verzachten. Voor twee van de drie cd’s grasduinde de koning van het authentieke levenslied in zijn persoonlijk archief en de derde werd een live-cd.

Helaas gooide 2020 roet in het eten om het succesvolle momentum vast te houden. Hierdoor trok Guido zich terug in de Franse Pyreneeën en verbleef daar een half jaar in gedwongen ballingschap. Maar gelukkig heeft ieder nadeel zijn voordeel. Hij had veel inspiratie, schreef net als in zijn begintijd in een roes liedjes aan de lopende band. Guido over deze zeer vruchtbare periode : ”Ik schreef 20 nieuwe songs op twee maanden tijd. Het was alsof ik opnieuw geboren werd als songschrijver, alsof ik aan een nieuw begin stond, net zoals vijfendertig jaar geleden, alsof de goden mij stuurden, alsof de Heilige Geest mijn gids was. Het was “alle dagen feest in de kronkels van mijn geest.”.

Een dozijn hiervan is terechtgekomen op zijn intussen vijftiende album In de Kronkels van Mijn Geest. Vier zijn volledig van eigen hand. Hieronder het prachtige Een Luchtige Liefde met een Meisje in Volle Fleur, wat ook een Ierse traditional had kunnen zijn. Een smartlap van het zuiverste water is Rozen op de Mesthoop van het Leven, waarop trouwens Stef Kamil Carlens meezingt. Voor een Man Is het Geluk van Korte Duur is een fraai duet met Petra Wilhelmina Vanhoren over de verschillende opvattingen van mannen en vrouwen over het liefdesspel.

Ook legde Guido twee traditionals vast, het bekende uptempo Plastic Jesus en het minder bekende, ontroerende en persoonlijke Meisje van het Meetjesland. Laatstgenoemde is misschien wel voor mij het hoogtepunt van het album.

Verder vertaalde Guido een nummer van Bob Dylan en een van Townes van Zandt. Tevens Les Moulins de Mon Coeur van Michel Legrand, dat in de Engelse vertaling onder de titel Windmills of Your Mind wereldberoemd werd gemaakt door legende Dusty Springfield. Op 17 september verscheen de eerste single Spookrijder in de Nacht, een bewerking van de klassieker Ghost Riders in the Sky, een van de nummers waarmee Johnny Cash roem vergaarde.

In de Kronkels van mijn geest werd geproduceerd en gemixt door Nicolas Rombouts, tevens bassist van het Broederschap, Guido’s uitstekende vaste band waarmee het album werd opgenomen, met daarin ook Maarten Moesen (drums), Andries Boone (viool, mandoline), Geert Hellings (gitaren) en Lieven de Maesschalck (gitaar/accordeon). Het album wordt live voorgesteld dit najaar met een uitgebreide tour die loopt tot zomer 2022. Die data zullen de komende tijd op zijn website terug te vinden.

Ondanks dat Guido tot een van de best articulerende en verstaanbare zangers behoort, wordt het album geleverd met een keurig verzorgd tekstboekje. Starman Records levert geen half werk, wat trouwens tevens al gold voor het ook onlangs verschenen Heen Zonder Weer, het uitstekende debuutalbum van Brent Beukelaer. Ook Guido levert nooit half werk, dus ben ik als fan met het persoonlijke In de Kronkels van Mijn Geest weer erg in mijn nopjes.

Beste even wennen deze nieuwe cd, de klank is een pak naakter dan we gewoon zijn, precies alsof het thuisopnamen betreft.

Bij het Doodlopend Straatje klinkt Guido z'n stem ook zwakker dan we van hem gewoon zijn.

Opgenomen in studio Caporal in Antwerpen.

Raar, op sommige nummer is het precies alsof je naast Guido aan de keukentafel zit, best schrikken na de rijkelijke productie van de laatste platen

Het is alleen maar klasse wat Guido uitbrengt de laatste jaren. Hij heeft nu eindelijk de leeftijd voor wat hij altijd al heeft willen zijn: een doorleefde troubadour. Eerlijk gezegd vind ik zijn eigen composities nog beter dan de vertaalde bewerkingen van Dylan en Van Zandt. Chapeau! En dan die hoes: hij lijkt wel Bob uit Twin Peaks. Voor mij misschien wel de plaat van het jaar (maar ik ben dan ook een oude zwijmelaar;))