Living Colour - Collideoscope (2003)

Typisch zo'n geval van "O ja wat waren ze toen ongelooflijk goed". Maar vervolgens draai je de cd eigenlijk al niet meer. Slecht is het zeker niet, maar de glorie is weg. Hoorde in die tijd en daar had het moeten blijven vrees ik. Flying is wel een juweeltje van een song. Toch nog 3,5.

Eind jaren 80/begin jaren 90 was ik helemaal wild van bands zoals Roachford en Fishbone. Living Colour zat met hun muziek in datzelfde straatje.
Dit was hun come back-album. Het is niet slecht gedaan, maar ik voel hier niet de magie van voorgaande albums.

Je bent zelf ouder geworden en de jeugdige energie heeft denk ik ook wel plaatsgemaakt voor verdieping en is een nieuwe plaat meer nostaligisch en moeilijk op waarde te schatten. Ik ben wel benieuwd naar de reactie's van mensen waarvoor deze muziek nieuw is. Live zijn nog steeds de moeite waard en ze treden in 2008 in Nederland op.
Zo goed als Cult of personality wordt niet meer.

lekkere plaat. begint wat saai maar wordt steeds leuker.

Na aantal keer luisteren NOG beter. De handvol saaie nummers skip ik, dan hou ik nog steeds een kleine 3 kwartier topmuziek over.

Bij elke luisterbeurt beter. Wat een variatie!

Ja hoor, weer een luisterbeurt en NOG leuker! Gek, die lage waardering.
De cover van AC/DC had niet gehoeven, klinkt meer als grapje, maar de slot-ode aan de Beatles mag er zijn. Nightmare City en In your Name zijn erg geinspireerd en vooral Flying is geweldig. Die tekst ook... Zeer gevarieerd!

Ik vermoed dat de gemiddelde waardering wel recht doet aan het gebodene. De band heeft enkele aardige platen afgeleverd maar het oeuvre van de heren is toch op zijn minst wisselvallig en grillig te noemen. Zo ook dit album. Flying is inderdaad een prima song maar voor het overige weet het songmateriaal niet echt te overtuigen. Een track als Choices Mash Up waarbij de stem van Glover wordt vervormd, waarom toch. Het stoot af. Een nummer als Great Expectation start interessant maar wordt vervolgens dodelijk saai voor het voetlicht gebracht. En zo gaat het door met dit plaatje, het is voor mij de slechtste plaat van de heren, doch er nog een paar aardige nummers opstaan. Neen, het is uiterst wisselvallig te noemen en weet mij maar zelden te overtuigen. Het zal tevens te maken hebben met het feit dat de funk en het jeugdige elan wat de heren op de eerste paar platen ten toon spreiden grotendeels zijn verdwenen. De serieuze houding, en de wat kille productie helpen dan ook al niet mee.